DEEL 9 — HET VERRAAD
Mijn hart leek stil te staan.
"Mijn ouders?" fluisterde ik.
Daniel knikte.
"Victor Hale weet nu dat jij de USB hebt."
"Daarom heeft hij de enige mensen meegenomen die jij nooit zou achterlaten."
Ik greep zijn arm.
"Dan gaan we hen redden!"
Hij schudde zijn hoofd.
"Dat is precies wat Victor wil."
Hij pakte de USB-stick uit mijn hand.
"Hierop staan financiële dossiers, geheime opnames en de namen van tientallen mensen die al twintig jaar deel uitmaken van dezelfde organisatie."
"Als deze informatie openbaar wordt..."
"...zal hun hele imperium instorten."
Voordat hij verder kon praten, ging Daniels telefoon opnieuw.
Hij luisterde slechts enkele seconden.
Daarna hing hij zwijgend op.
"Ze hebben een locatie gestuurd."
"Een verlaten fabriek aan de rand van de stad."
"Ze willen dat jij alleen komt."
Ik keek hem aan.
"Dat ga ik niet doen."
Daniel glimlachte flauwtjes.
"Goed."
"Want dat zou zelfmoord zijn."
Nog voordat we een plan konden maken, verscheen er een zwarte bestelwagen.
De deur ging open.
Een vrouw stapte uit.
Ik herkende haar onmiddellijk.
Detective Emily Brooks.
Zij was de rechercheur die Logan had gearresteerd.
"Samantha!" riep ze.
"Ik ben hier om jullie te helpen."
Daniel bleef roerloos staan.
Zijn ogen vernauwden zich.
"Nee..."
Hij fluisterde nauwelijks hoorbaar:
"Ren."
Ik begreep hem niet.
"Waarom?"
Hij keek me aan.
"Emily werkt voor Victor."
Op hetzelfde moment trok Emily haar pistool.
"Het spijt me, Samantha."
"Dit had nooit persoonlijk hoeven worden."
Ik draaide me om om weg te rennen.
BANG!
Een kogel sloeg vlak naast mij in de muur.
Daniel trok me achter een betonnen pilaar.
"Ze laten ons niet levend vertrekken."
Plotseling klonk een harde sirene.
Van alle kanten reden politieauto's het terrein op.
Emily begon te lachen.
"Zie je wel?"
"Zelfs de politie is van ons."
Mijn bloed werd ijskoud.
Wie kon ik nog vertrouwen?
Daniel keek me strak aan.
"Er is nog één persoon."
"Eén iemand die Victor nooit heeft kunnen omkopen."
"Wie?"
Voordat hij kon antwoorden...
klonk er een schot.
Daniel greep naar zijn schouder en zakte op één knie.
Ik schreeuwde zijn naam.
Emily liep langzaam dichterbij.
Ze glimlachte kil.
"Geef me de USB, Samantha."
"Anders sterft je vader vandaag alsnog."
EINDE DEEL 9 — WORDT VERVOLGD...
