DEEL 10 — DE ENIGE DIE NIET TE KOOP WAS
"Nee!" schreeuwde ik terwijl ik naar Daniel toe rende.
Bloed stroomde langs zijn schouder.
Hij duwde mij weg.
"Niet naar mij kijken..."
"Kijk naar haar."
Emily hield haar pistool nog steeds op ons gericht.
"De USB, Samantha."
"Nu."
Mijn handen trilden.
Als ik de USB afgaf...
zouden mijn ouders misschien blijven leven.
Maar als ik dat deed...
zou twintig jaar waarheid voorgoed verdwijnen.
Op dat moment klonk achter ons het geluid van een motor.
Een zwarte terreinwagen brak dwars door het hek van de fabriek.
BOEM!
Stof vloog alle kanten op.
Nog voordat iemand kon reageren, sprong een man uit de auto.
Hij droeg een kogelvrij vest.
"Einde oefening!" riep hij.
Schoten klonken.
Emily en haar mannen doken direct weg.
De onbekende rende naar ons toe.
Hij hielp Daniel overeind.
"Dacht je echt dat ik je weer alleen zou laten?" zei hij.
Daniel glimlachte zwak.
"Je bent laat, Noah."
De man keek mij aan.
"Jij moet Samantha zijn."
"Ik ben Noah Reed."
"Vroeger werkte ik samen met je vader."
"Nu jaag ik al twintig jaar op Victor Hale."
We stapten snel in de terreinwagen.
Kogels sloegen in de achterkant terwijl Noah met hoge snelheid wegreed.
Pas tientallen minuten later stopten we bij een verlaten vuurtoren aan de kust.
Binnen stonden computers, kaarten en stapels dossiers.
Dit was geen schuilplaats.
Dit was een commandocentrum.
Noah legde een dikke map op tafel.
"Alles wat Victor de afgelopen twintig jaar heeft gedaan, staat hierin."
Ik sloeg de eerste pagina open.
Mijn adem stokte.
Bovenaan stond een foto van Victor Hale.
Daaronder volgden tientallen namen.
Ministers.
Rechters.
Bankiers.
Politiechefs.
En helemaal onderaan...
stond één naam die ik nooit had verwacht.
Emily Brooks.
Maar daaronder stond nóg een naam.
Ik voelde mijn benen slap worden.
"Nee..."
"Dat kan niet..."
Het was de naam van mijn moeder.
Laura Miller.
Ik keek geschrokken naar Daniel.
"Waarom staat mijn moeder op deze lijst?"
Daniel sloot zijn ogen.
"Omdat ze ooit voor Victor werkte..."
"...voordat ze ervoor koos jou te redden."
Op datzelfde moment begon de computer in de vuurtoren luid te piepen.
Noah keek naar het scherm.
Zijn gezicht verstarde.
"Ze hebben ons gevonden."
Buiten verschenen langzaam meerdere zwarte SUV's.
Minstens twintig zwaarbewapende mannen stapten uit.
In hun midden stond één man.
Grijs haar.
Donkere jas.
Kille blik.
Hij keek recht naar mij.
En glimlachte.
Daniel fluisterde met gebroken stem:
"Samantha..."
"Dat is Victor Hale."
EINDE DEEL 10 — WORDT VERVOLGD...
