DEEL 16 — HET DOSSIER FENIKS
"Nog vier minuten."
De mechanische stem galmde door Blackstone Manor.
Rook vulde de gangen.
Het plafond begon langzaam af te brokkelen.
"We moeten weg!" riep Elizabeth.
Maar Daniel schudde zijn hoofd.
"Niet zonder het originele dossier."
Hij keek naar de geheugenkaart in mijn hand.
"Die kaart bevat alleen een kopie."
"Het echte bewijs ligt nog steeds hier."
Ik keek hem verbijsterd aan.
"Hoe weet je dat?"
Daniel liep naar het portret dat boven de open haard hing.
Het was een schilderij van Victor Hale.
Hij trok het van de muur.
Daarachter zat een klein toetsenpaneel.
"Victor en ik hebben deze schuilplaats samen gebouwd... lang voordat we vijanden werden."
Hij voerde een zes-cijferige code in.
317204.
Met een zwaar metalen geluid schoof een verborgen deur open.
Achter de deur lag een kleine ondergrondse kluis.
Op een stalen tafel stond één enkele zwarte map.
In gouden letters stond erop:
PROJECT FENIKS
Ik opende de map.
Mijn handen begonnen te beven.
Foto's.
Bankoverschrijvingen.
Geheime contracten.
Videobestanden.
En een lijst met meer dan honderd namen.
Ministers.
Rechters.
Topmensen van internationale bedrijven.
Zelfs hoge functionarissen van veiligheidsdiensten.
Dit was groter dan alles wat ik ooit had kunnen vermoeden.
Noah had gelijk gehad.
Dit was geen gewone criminele organisatie.
Dit was een netwerk dat al tientallen jaren de macht achter de schermen bestuurde.
Plotseling verschenen de gemaskerde mannen opnieuw in de gang.
Hun leider richtte zijn wapen op mij.
"Geef de map."
Niemand bewoog.
Toen stapte Elizabeth langzaam naar voren.
"Nee."
De leider keek haar verbaasd aan.
"Ga opzij."
"Ik zei nee."
Ze hief haar pistool.
"Mijn vader heeft zijn fouten nooit kunnen herstellen."
"Maar ik kan nog één goede keuze maken."
Zonder aarzeling schoot ze op de leider.
BANG!
De kogel trof hem in zijn schouder.
Er ontstond chaos.
Schoten vlogen door de ruimte.
Daniel trok mij de geheime tunnel in.
Elizabeth bleef achter om de uitgang te verdedigen.
"Ga!" schreeuwde ze.
"Ik houd ze tegen!"
"Elizabeth!" riep ik.
Ze glimlachte voor het eerst.
"Jij bent nooit mijn vijand geweest."
Een enorme explosie schudde het landhuis.
BOOOOM!
De tunnel stortte gedeeltelijk in.
Daniel trok me net op tijd naar buiten.
We rolden de heuvel af terwijl achter ons Blackstone Manor instortte in een wolk van vuur en stof.
Ik keek geschokt om.
"Elizabeth..."
Daniel legde een hand op mijn schouder.
"We weten niet of ze het heeft gehaald."
Op dat moment begon de geheugenkaart in mijn jaszak te trillen.
Niet door een melding...
maar omdat er een klein zendertje in verborgen zat.
Daniel's gezicht werd lijkbleek.
"Nee..."
"Ze kunnen ons volgen."
Voordat hij het zendertje kon verwijderen, verschenen in de verte tientallen helikopters.
Niet van de politie.
Op elke helikopter stond hetzelfde zilveren feniks-symbool.
Daniel keek naar de hemel en fluisterde:
"De echte oorlog... begint nu."
EINDE DEEL 16 — WORDT VERVOLGD...
