DEEL 9 — DE VERRADER IN HET DONKER
Volledige stilte.
Alleen het geluid van voetstappen kwam steeds dichterbij.
Tik... tik... tik...
Hayden trok Noah achter zich en richtte zijn pistool op de duisternis.
"Wie is daar?"
Geen antwoord.
Plotseling floepte één noodlamp aan.
Een zwak rood licht vulde de tunnel.
Aan het einde van de gang verschenen twaalf zwaarbewapende soldaten.
Op hun schouders stond hetzelfde zwarte feniks-embleem.
Voor hen liep de man met de zilveren ring.
Hij glimlachte alsof hij de overwinning al binnen had.
"Je kunt nergens meer heen, kapitein."
"Geef Noah aan mij."
Hayden haalde diep adem.
"Kom hem zelf halen."
Binnen een seconde barstte de hel los.
RATATATAT!
Kogels sloegen vonken uit de stenen muren.
Abraham en zijn zonen openden onmiddellijk het vuur.
De smalle tunnel veranderde in een dodelijke val.
Drie Phoenix-soldaten stortten neer.
Maar er bleven er steeds meer komen.
Lucas trok Hayden mee naar een zijgang.
"Deze kant op!"
Ze bereikten een oude stalen deur.
Lucas draaide haastig aan een roestige hendel.
Met een zware dreun ging de deur open.
Daarachter lag een vergeten commandobunker.
Oude computers.
Kaarten.
Militaire archiefkasten.
Op de muur hing een groot embleem.
OPERATIE PHOENIX
Hayden voelde zijn hart sneller slaan.
Ineens schoten herinneringen als bliksem door zijn hoofd.
Hij zag zichzelf twintig jaar geleden.
Naast Sabrina.
Naast Lucas.
Ze droegen hetzelfde uniform.
Een kolonel sprak hen toe.
"Jullie missie is eenvoudig."
"Infiltreer Phoenix..."
"...en vernietig de organisatie van binnenuit."
Hayden kneep zijn ogen dicht.
"Nee..."
"Wij waren geen leden van Phoenix..."
"Wij moesten hen stoppen."
Lucas knikte.
"Eindelijk herinner je het je."
Maar op dat moment klonk achter hen een schot.
BANG!
Lucas zakte op één knie.
Bloed liep langs zijn schouder.
Iedereen draaide zich om.
Met zijn geweer nog rokend stond...
één van Abrahams zonen.
Samuel.
Zijn gezicht bleef ijzig kalm.
"Het spijt me, vader."
"Maar Phoenix betaalt beter."
Abraham keek zijn eigen zoon vol ongeloof aan.
"Samuel..."
"Jij?"
Samuel richtte zijn geweer opnieuw.
"Het is voorbij."
"Geef Noah aan mij."
Noah begon te beven.
Hij keek Samuel recht aan.
Toen fluisterde hij iets wat niemand had verwacht.
"Ik ken jou..."
Iedereen verstijfde.
Samuel fronste.
"Nooit van mijn leven."
Noah schudde langzaam zijn hoofd.
"Jij was erbij..."
"...de avond dat mama Sabrina werd vermoord."
De glimlach verdween van Samuels gezicht.
Hayden zag het meteen.
Noah sprak de waarheid.
Voordat Samuel opnieuw kon schieten, haalde Hayden de trekker over.
BANG!
Samuel werd achteruit geslagen en viel op de grond.
Maar terwijl hij zijn laatste adem uitblies, begon hij te lachen.
Hij wees met zijn bebloede hand naar Noah.
"Jullie zijn allemaal te laat..."
"Project Phoenix is al begonnen."
Hij haalde een kleine metalen capsule uit zijn zak.
Daarop stond één woord gegraveerd:
GENESIS
Nog voordat iemand de capsule kon pakken, brak plotseling het plafond boven de bunker open.
Een enorme boor drong door het beton.
Stof vulde de ruimte.
Een mechanische stem galmde door de bunker:
"Doelwit gelokaliseerd."
"Start extractie van Subject N."
Hayden keek omhoog.
Door het gat daalde langzaam een gigantische metalen machine af...
Wordt vervolgd...
