DEEL 13 — DE OPRICHTER VAN PHOENIX
De hele bunker verstijfde.
Hayden keek Noah sprakeloos aan.
"Wat zei je?"
Noah's gouden ogen staarden hem aan zonder te knipperen.
"Papa..."
Zijn stem klonk ouder.
Bijna alsof iemand anders door hem sprak.
Lucas greep onmiddellijk een draagbare scanner uit zijn rugzak.
Hij hield het apparaat voor Noah.
Het scherm begon wild te knipperen.
NEURALE ACTIVITEIT: 98%
PHOENIX-PROTOCOL GEACTIVEERD
"Verdomme..." fluisterde Lucas.
"De chip heeft toegang gekregen tot zijn hersenen."
Hayden knielde neer.
"Noah, luister naar mij."
"Ik ben Hayden."
"Je bent veilig."
Heel even verdwenen de gouden ogen.
Noah keek hem weer aan als een gewoon kind.
Hij begon te huilen.
"Ze doen pijn..."
Maar nog voordat Hayden hem kon omhelzen, schreeuwde Elena Voss:
"Pak de jongen!"
Phoenix-soldaten stormden naar voren.
Daniel Stanton en zijn commando's openden onmiddellijk het vuur.
RATATATAT!
De bunker veranderde in een inferno.
De generaal probeerde via een zijdeur te ontsnappen.
Abraham zag het.
Hij legde zijn laatste patroon in zijn jachtgeweer.
"Voor Sabrina..."
BANG!
De kogel trof de generaal in zijn been.
Hij viel hard op de grond.
Hayden rende naar hem toe en drukte zijn pistool tegen zijn hoofd.
"Waar is de oprichter van Phoenix?"
De generaal lachte, ondanks de pijn.
"Te laat..."
"Hij kijkt al jaren naar jou."
"Elke stap."
"Elke missie."
"Elke herinnering."
Hayden voelde een koude rilling over zijn rug.
"Wie is hij?"
De generaal fluisterde één naam.
Victor Stanton.
Daniel verstijfde.
Zijn gezicht werd spierwit.
"Nee..."
"Dat is onmogelijk."
Hayden keek hem aan.
"Wie is Victor?"
Daniel slikte moeizaam.
"Onze vader."
De woorden sloegen in als een bom.
Hun vader...
de man van wie ze dachten dat hij twintig jaar geleden was gesneuveld...
bleek de oprichter van Phoenix te zijn.
Op datzelfde moment begon het grote scherm in de bunker vanzelf te branden.
Een oudere man verscheen in beeld.
Grijs haar.
Strakke militaire houding.
IJskoude ogen.
Hij glimlachte rustig.
"Hallo, mijn zonen."
Hayden voelde zijn adem stokken.
Hij herkende het gezicht onmiddellijk.
De foto die hij zijn hele leven in zijn portemonnee had gedragen...
was nooit van een held geweest.
Victor Stanton keek recht in de camera.
"Jullie moeder stierf omdat ze mij wilde verraden."
"Sabrina maakte dezelfde fout."
"En nu is Noah de laatste sleutel."
Hij glimlachte opnieuw.
"Kom naar mij toe."
"Dan zal ik jullie eindelijk de waarheid vertellen."
Plotseling verscheen achter Victor een grote stalen deur die langzaam openging.
In de donkere ruimte daarachter stonden...
tientallen kinderen.
Allemaal met hetzelfde zwarte feniks-teken op hun arm.
Hayden kneep zijn vuisten dicht.
Noah was nooit het enige slachtoffer.
Phoenix had een heel leger van kinderen gecreëerd.
En Victor sprak de laatste woorden voordat het scherm zwart werd.
"Welkom bij de laatste fase van Operatie Phoenix."
Wordt vervolgd...
