Deel 2: Matteo sloot de hele stad af… maar Clara had een voorsprong
De sirenes klonken nog voordat de ochtendspits begon.
Binnen dertig minuten stond heel Matteo Verhoevens organisatie op scherp.
Geen vrachtwagen verliet de Rotterdamse haven.
Geen privéjacht mocht uitvaren.
Geen helikopter steeg op zonder dat zijn mannen de passagiers controleerden.
Daan keek zwijgend toe terwijl tientallen telefoons tegelijk overgingen.
"Alle camera's."
Matteo's stem was ijzig.
"Ik wil elk beeld tussen 03:00 en 05:00."
"Ja, mijnheer."
"En niemand vertelt de politie wat we doen."
Daan knikte.
"Begrepen."
Matteo keek opnieuw naar Clara's trouwring.
Hij draaide hem langzaam tussen zijn vingers.
Voor het eerst in jaren voelde hij iets wat hij dacht nooit meer te zullen voelen.
Spijt.
Niet omdat hij een vijand had onderschat.
Maar omdat hij de enige vrouw die hij ooit echt had liefgehad alleen had laten vertrekken.
