DEEL 10 — DE WAARHEID DIE MIJN VADER VERBORGEN HIELD
“Zeg dat het niet waar is.”
Thomas zei niets.
“Papa.”
Zijn ogen vulden zich met tranen.
“Mariana…”
“Zeg dat hij liegt.”
Hij schudde langzaam zijn hoofd.
“Ik wilde dat ik dat kon.”
Mijn wereld viel uiteen.
Anna.
Mijn zus.
Mijn kloon?
Het woord leek niet eens echt.
“Wat betekent dat?”
Thomas haalde diep adem.
“Anna was genetisch samengesteld uit materiaal dat van jou afkomstig was.”
Ik deinsde achteruit.
“Dus ze is…”
“Niet volledig een kloon.”
“Maar wel deels.”
Hij knikte.
Ik voelde misselijkheid opkomen.
“Waarom?”
“Richard wilde jouw genetische profiel gebruiken.”
“Waarvoor?”
“Om te bewijzen dat Project M werkte.”
“En mijn moeder?”
“Ze ontdekte het.”
Thomas keek naar de grond.
“Evelyn heeft Anna meegenomen.”
“Waarheen?”
“Ze wilde jullie allebei beschermen.”
“Maar dat lukte niet.”
“Nee.”
“Wat gebeurde er met haar?”
Thomas sloot zijn ogen.
“Richard vond haar.”
Mijn stem brak.
“Is ze dood?”
Hij antwoordde niet.
Dat was antwoord genoeg.
Ik huilde.
Niet alleen om een moeder die ik nauwelijks had gekend.
Maar om de vrouw die jarenlang geprobeerd had mij te beschermen zonder dat ik het wist.
“Waarom heeft u mij dit nooit verteld?”
Thomas keek mij aan.
“Omdat ik je moest laten geloven dat je een normaal leven had.”
“Dat had ik niet!”
“Ik weet het.”
“Je hebt me mijn hele leven voorgelogen.”
“Ik probeerde je in leven te houden.”
Ik draaide me om.
“Ik heb genoeg van mensen die zeggen dat ze me beschermen.”
Op dat moment verscheen Harris boven aan de trap.
Zijn jas was gescheurd.
Er zat bloed op zijn mouw.
“Harris!”
“Het is maar een schram.”
“Waar is Alexander?”
Zijn gezicht veranderde.
“Hij is weg.”
“Wat?”
“Hij is meegenomen.”
Mijn hart zonk.
“Door Richard?”
Harris knikte.
“Er lag een boodschap.”
Hij gaf mij een klein kaartje.
Daarop stond:
Een Sterling voor een Sterling.
Mijn handen begonnen te trillen.
“Hij heeft Alexander.”
Thomas keek naar het kaartje.
“Hij wil een ruil.”
“Voor mij?”
“Natuurlijk.”
Ik keek hem aan.
“Dan gaan we.”
“Nee.”
“Hij heeft mijn oom.”
“Hij wil jou.”
“Dan krijgt hij mij.”
Thomas pakte mijn arm.
“Dat is precies wat hij wil.”
“En wat moeten we dan doen?”
Harris antwoordde:
“We zoeken uit waar hij hem vasthoudt.”
Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn.
“Maar eerst moeten we Project M begrijpen.”
We gingen terug naar de centrale kamer.
Harris opende de computer.
Er was één bestand dat nog toegankelijk was.
PROJECT M — FINAL PHASE.
Hij klikte erop.
Een video verscheen.
Een vrouw zat voor de camera.
Ik herkende haar onmiddellijk.
Mijn moeder.
Ze keek rechtstreeks in de lens.
“Als Mariana deze video ooit ziet, betekent dat dat ik haar niet heb kunnen beschermen.”
Ik begon te huilen.
Mijn moeder vervolgde:
“Richard denkt dat Mariana het resultaat is van Project M.”
Ze schudde haar hoofd.
“Dat is niet waar.”
Thomas kwam dichterbij.
“Luister.”
Mijn moeder sprak verder.
“Mariana is geen experiment.”
Ze haalde diep adem.
“Ze is het bewijs dat Project M nooit nodig was.”
Ik begreep het niet.
“Wat bedoelt ze?”
De video ging verder.
“De Sterling-familie heeft een genetische afwijking die al generaties voorkomt. Richard wilde die afwijking gebruiken voor zijn eigen onderzoek.”
Mijn moeder keek angstig.
“Maar Mariana heeft iets wat niemand anders heeft.”
De video stopte plotseling.
Het scherm werd zwart.
Harris vloekte.
“Beschadigd bestand.”
Thomas keek naar mij.
“Wat heeft Mariana?”
“Geen idee.”
Toen hoorde ik een geluid achter ons.
Een telefoon ging over.
Niet de telefoon van Harris.
Niet die van Thomas.
Mijn telefoon.
Op het scherm stond:
ONBEKEND NUMMER.
Ik nam op.
Niemand sprak.
Toen hoorde ik een vrouwenstem.
Zacht.
Trillend.
“Mariana?”
Mijn hart stopte.
“Wie ben jij?”
Een korte stilte.
Toen:
“Ik ben Anna.”
Ik kon niet ademen.
“Waar ben je?”
“Niet waar Richard denkt.”
“Waar dan?”
“Onder jouw huis.”
Mijn ogen gingen naar Thomas.
Anna fluisterde:
“En Mariana…”
“Ja?”
“Vertrouw je vader niet.”
De verbinding werd verbroken.
Ik keek langzaam naar Thomas.
Hij zag mijn gezicht.
“Wat zei ze?”
Ik antwoordde niet.
Want voor het eerst wist ik niet meer wie mijn vader werkelijk was.
* * *
