DEEL 4 — Mijn vader ontkende alles… totdat ik één oude foto vond
Ik staarde naar het bericht op Fiona's telefoon.
“Stop met graven, Fiona. Je weet niet wie je probeert bloot te leggen.”
Mijn eerste gedachte was dat iemand ons bang probeerde te maken.
Mijn tweede gedachte was erger.
Misschien wist die persoon precies waar hij het over had.
“Laat me je telefoon zien,” zei ik.
Fiona gaf hem aan mij.
Ik bekeek het nummer.
Geen naam.
Geen profielfoto.
Geen eerdere berichten.
Alleen die ene zin.
“Ik bel mijn vader,” zei ik.
Fiona keek geschrokken.
“Nu?”
“Ja.”
Ik drukte zijn nummer in.
Hij nam na drie keer overgaan op.
“Shannon?”
“Pap, waar ben je?”
“Thuis. Waarom?”
“Ik wil je iets vragen.”
Zijn stem veranderde onmiddellijk.
“Wat?”
“Heb jij ooit documenten op mijn naam ondertekend?”
Stilte.
Een lange stilte.
“Waar heb je het over?”
“Een kredietaanvraag.”
“Wat?”
“Een kredietkaart
