Deel 11: De Keuze van het Bloed
De jonge gestalte van Florence stapte langzaam naar voren over de stenen vloer van de gang, haar voeten leken de grond nauwelijks aan te raken. Ze bleef staan op de onderste treden van onze kelder, vlak voordat het onmogelijke licht overging in het gewone donker van ons huis.
‘Als je ervoor kiest om het boek hier achter te laten,’ zei ze met een ernstige blik in haar ogen, ‘zal de poort zich sluiten en zal er nooit meer iemand in onze familie door de schaduwen worden lastiggevallen. Maar de prijs is dat je het verleden volledig moet loslaten. Je zult nooit meer herinneringen hebben aan mij, aan mijn leven, of aan de offers die zijn gebracht om jullie te beschermen.’
Mijn maag trok zich samen. ‘Je helemaal vergeten? Al die herinneringen aan vroeger, toen je me verhalen vertelde op je bed... die zouden verdwijnen?’
‘Alles wat met dit pact te maken heeft, zal uit jullie geheugen worden gewist,’ knikte de jonge geest. ‘Het huis zal weer een gewoon huis worden. Penny zal opgroeien in volkomen veiligheid, zonder dat ze ooit weet wat er zich op haar eerste verjaardag heeft afgespeeld.’
Ik keek naar mijn man. Hij keek me indringend aan, alsof hij probeerde te peilen wat er in mijn hoofd omging. ‘Sarah, als dat betekent dat Penny veilig is... dan is het de prijs meer dan waard. We hebben elkaar, we hebben onze toekomst.’
Maar die woorden voelden vreemd hol aan. Mijn overgrootmoeder had haar leven gegeven, haar ziel achtergelaten in deze vreemde schemerwereld, zodat wij konden leven. Als we haar nu zouden vergeten, zou het offer dan wel echt betekenis hebben gehad? Zou het niet voelen alsof we haar ziel verloochenden?
‘En als we het boek meenemen?’ vroeg ik met een trillende stem. ‘Wat gebeurt er dan?’
De jonge Florence zuchtte diep, en een lichte schaduw gleed over haar gezicht. ‘Dan blijft de strijd open. De schaduwen zullen geduld hebben, wachtende op het moment dat Penny oud genoeg is om zelf de koffer te openen. Het gevaar zal altijd om de hoek loeren.’
Terwijl ik daar stond, met het zware boek in mijn handen en het zachte gesnurk van Penny ergens van boven uit de slaapkamer op de achtergrond, wist ik dat we voor de moeilijkste beslissing van ons leven stonden. Ik moest een keuze maken tussen een vredige, bewuste vergetelheid en een leven vol gevaar waarin we de waarheid kenden. En toen hoorde ik ineens een geluid van boven dat ons allebei deed opschrikken.
