Deel 6: De Wet van Oorzaak en Gevolg
De paniek onder de overige gasten was nu niet meer te bedwingen. Velen grepen hun handtassen enjassen en haastten zich richting de achteringang om te ontkomen aan de naderende storm. Ze wilden niet geassocieerd worden met de ondergang van de familie Morrison. Diane greep wanhopig naar de arm van Arthur, alsof ze nog kon onderhandelen. “Arthur, luister naar me,” smeekte ze, haar stem trillend van zowel angst als vernedering. “Dit is een misverstand! Brendan is een gerespecteerd manager binnen het bedrijf! We kunnen dit oplossen, toch? Hoeveel geld wil je hebben om dit in te trekken?”
Arthur trok zijn arm bruusk terug, alsof haar aanraking besmettelijk was. “Mevrouw Morrison, u begrijpt kennelijk nog steeds niet de omvang van de situatie,” zei hij koeltjes. “Het gaat hier niet om een geldkwestie. Het gaat om een grove schending van de integriteit van de eigenaar. Uw zoon heeft haar jarenlang behandeld als een last, en u heeft haar zojuist openlijk vernederd. De raad van bestuur heeft unaniem besloten om alle contracten per direct te ontbinden.”
Brendan liep als een blinde woesteling naar voren en greep de rand van de tafel vast. Zijn gezicht was rood aangelopen van pure frustratie. “Nee! Dat kan niet!” riep hij uit. “Ik heb jarenlang hard gewerkt voor dit imperium! Ik heb al mijn vrije tijd opgeofferd! Zonder mij zou dit bedrijf niet eens bestaan op deze markt!” Ik keek hem recht in de ogen aan, stond langzaam op van mijn stoel en veegde het water van mijn jas.
De kracht in mijn houding dwong hem om een stap achteruit te doen. “Hard gewerkt, Brendan?” vroeg ik met een ijzige rust. “Je hebt al je prestaties te danken aan de interne algoritmes en strategische richtlijnen die ik hoogstpersoonlijk heb ontworpen. Jij was slechts een pion die dacht dat hij het schaakbord beheerste.”
Brendan hapte naar adem, zijn ogen groot van ongeloof. “Jij… jij bent het brein achter die miljardenstructuur?” bracht hij uit, terwijl de puzzelstukjes eindelijk op hun plek vielen in zijn hoofd. “Jij bent de legendarische oprichter waar iedereen naar opkijkt maar die niemand ooit te zien krijgt?” Ik knikte langzaam. “Precies, Brendan. En nu is het tijd om de balans op te maken.” Maar terwijl we daar stonden, begon mijn telefoon opnieuw te trillen in mijn hand. Een onheilspellend bericht van de centrale beveiliging verscheen op het scherm, en ik wist dat de vijand nu ook van buitenaf zou toeslaan.
