Deel 11: De Ochtend na de Val
De ochtendzon schenken een kil, helder licht door de ramen van het penthouse in het hart van de stad. Vanaf deze hoogte had ik uitzicht over de skyline, waar alle grote kantoorpanden en wolkenkrabbers stonden van het imperium dat ik vanaf de grond had opgebouwd. Koffie in een porseleinen kopje, rustig ademhalend, keek ik naar buiten terwijl de stad langzaam ontwaakte. De gebeurtenissen van de avond ervoor voelden inmiddels aan als een ver verleden, al galmden de gevolgen ervan door in elke krant en op elke financieel nieuwszender in het land.
Op de voorpagina’s van alle ochtendkranten stond groot nieuws: De Val van het Morrison-imperium – Reusachtige Fraude en Witwassen Ontdekt. Foto’s van Brendan, Diane en Victor die met gebogen hoofden uit het landhuis werden begeleid door de autoriteiten, stonden pontificaal afgedrukt. De markt reageerde geschokt, maar investeerders ademden opgelucht adem toen bleek dat de mysterieuze hoofdaandeelhouder persoonlijk had ingegrepen om het bedrijf te zuiveren van corruptie en zelfverrijking.
Arthur kwam de woonkamer binnen met een tablet in zijn hand. Zijn gezicht stond serieus, maar er verscheen een kleine glimlach op zijn lippen toen hij mij zag zitten. “Goedemorgen, mevrouw Cassidy,” zei hij respectvol. “De reorganisatie verloopt sneller dan verwacht. Alle frauduleuze contracten van Victor Vance en Brendan zijn definitief vernietigd. De raad van bestuur heeft unaniem een motie van vertrouwen aangenomen om uw leiderschap formeel te ratificeren in een openbare persconferentie.”
Ik nam een rustige slok van mijn koffie. “En de familie Morrison?” vroeg ik kalm. Arthur haalde zijn schouders op. “Al hun rekeningen zijn bevroren. Hun eigendommen zijn in beslag genomen om de schulden te dekken. Brendan probeert tevergeefs contact met ons op te nemen, maar onze beveiliging en juridische afdeling blokkeren elk verzoek onmiddellijk. Ze staan op straat, zonder cent te makken.” Ik knikte traag. Het was een logisch gevolg van hun eigen daden. Maar net toen we wilden bespreken wie de nieuwe directeur van de regionale afdeling zou worden, ging de beveiligingstelefoon van Arthur over. Zijn gezicht betrok onmiddellijk, en ik wist dat de rust van korte duur zou zijn.
