Deel 12: De Onverwachte Bondgenoot
Op het moment dat het mes dichter tegen mijn keel werd gedrukt en mijn spieren zich aanspanden voor een wanhopige wanhoopsdaad, klonk er een harde knal van buiten. Niet van een jachtgeweer, maar van een zware handberetta.
De man die mij vasthield schrok zo erg van het geluid dat zijn grip op het mes verslapte. Een kogel doorboorde het houten kozijn van de overloop en sloeg vlak naast zijn hoofd in de muur, waarbij splinters in zijn gezicht vlogen.
“Handen omhoog! Politie! Geen beweging!” schreeuwde een bekende, autoritaire stem vanuit de gang beneden.
Het was Rechercheur De Jong, gevolgd door een volledig arrestatieteam in kogelwerende uitrusting dat via de geforceerde voordeur naar binnen was gestormd. De flitslichten van hun wapens verlichtten het hele trappenhuis in een fel, wit licht.
De indringer die mij vast hield liet me abrupt los en probeerde naar het open slaapkamerraam te vluchten om te ontsnappen, maar een van de agenten was sneller. Met een ferme tackle werd de man tegen de grond gewerkt en in de boeien geslagen. De andere indringer, die met mijn grootmoeder had gevochten, zag dat er geen ontkomen meer aan was en liet zich op de knieën vallen met zijn handen in zijn nek.
Mijn grootmoeder hijgde zwaar, leunend tegen de muur, maar ze hield zich staande. Ik rende naar haar toe en liet me op de knieën vallen, nog steeds met mijn huilende broertje stevig in mijn armen.
“Gaat het, oma?” vroeg ik, terwijl tranen van pure opluchting over mijn wangen stroomden.
Ze knikte trillend, hoewel ze haar trots niet wilde verliezen. “Ik had die schurk bijna te pakken, jongen. Die ouwe botten kunnen nog best wat hebben.”
Rechercheur De Jong kwam de trap opgerend, zijn wapen in de holster gestoken. Hij keek naar de geboeide mannen op de grond en daarna bezorgd naar ons. “Zijn jullie gewond? Moet er een ambulance komen?”
“Nee,” zei ik vastberaden. “We zijn in orde. Maar hoe wist u dat ze hier zouden zijn?”
De Jong glimlachte vermoeid. “We hadden de telefoontaps van je vaders netwerk op scherp gezet. Vanavond werd besloten dat ze de zaak definitief wilden sluiten door jullie uit te schakelen. We zijn ze net op tijd voor geweest.”
Hij pauzeerde even en legde een hand op mijn schouder. “En je vader... die is zojuist in België opgepakt bij een wegversperring. Hij probeerde naar Duitsland te vluchten met een tas vol geld.”
