deel9: DE WANHOPIGE ZET
De kou van de regen vermengd met wanhoop drong door tot in mijn botten, terwijl Thomas' mannen de cirkel om ons heensloten. Advocaat Van Der Berg probeerde zich te beschermen met zijn eigen lichaam, maar een van de handlangers raakte hem hevig op de schouder met de kolf van een pistool, waardoor hij op de natte kinderkopjes viel. «Nee! Laat hem met rust!» schreeuwde ik met al de kracht die ik in me had, en ik stapte naar voren ondanks mijn pijnlijke enkel.
Thomas stopte op een paar centimeter van me, met die slijmerige en zegevierende glimlach op zijn gezicht. «Je bent echt de kopie van je vader: koppig, nutteloos en gedoemd te falen» fluisterde Thomas, terwijl hij een koude hand uitstrekte om mijn pols vast te pakken. «Geef me nu die telefoon en die geheugenkaart, en misschien zal ik je toestaan je moeder terug te zien voordat ze voor altijd verdwijnt.» Ik keek hem recht in de ogen, zonder een enkel teken van angst te tonen, hoewel van binnen de terreur elke hoop verslond.
Ik herinnerde me de laatste woorden van mijn vader in de video: «Wacht tot zij zelf instorten.» En ik begreep dat het moment precies dat was. Ik was niet van plan toe te geven. Met een snelle en onverwachte beweging deed ik alsof ik hem de telefoon aanbood, maar op het laatste moment drukte ik op een geheime toetsencombinatie die door mijn vader was geprogrammeerd in de noodcode van het apparaat.
Een hoogfrequent radiosignaal, direct uitgezonden door de oude smartphone, activeerde een noodtransmissiesysteem dat eerder was gesynchroniseerd met de servers van de federale politie in een naburig land. Het display van de telefoon begon te knipperen met een verblindend rood licht en produceerde een schelle pieptoon die door het steegje echode. Thomas sperde zijn ogen open van verbazing en verloor voor een fractie van een seconde zijn spreekwoordelijke koelte. «Wat heb je gedaan?!» schreeuwde hij woedend en probeerde me het apparaat uit handen te rukken.
Maar voordat hij me kon grijpen, waren in de verte de loeiende sirenes te horen van verschillende politieauto's die met spoed naar het historisch centrum van Apeldoorn reden.
