Deel 12: Het Duistere Plan van Jason
Mijn hart sloeg een slag over. De overwinning in Lyon leek in één klap te verdampen toen de woorden van mr. Harrison door de telefoon galmden.
"Ingebroken?" riep ik uit, waardoor Daniel en Julien tegelijkertijd naar me opkeken. "Hoe is dat mogelijk? Het cijferslot was toch beveiligd?"
"Het slot is niet gekraakt met een code," antwoordde mr. Harrison grimmig. "Het is opengesneden met een professionele slijptol. De politie van Chicago heeft de camerabeelden van het gebouw bekeken. Twee uur geleden is Jason het pand binnengegaan met een vervalste sleutel van de hoofdingang. Hij had een grote gereedschapstas bij zich."
Daniel pakte de telefoon over. "Mr. Harrison! Wat kan Jason doen met die eigendomsakte? Het pand valt toch onder de trust van Claire?"
"Onder normale omstandigheden wel," legde de advocaat snel uit. "Maar de originele akte bevatte een unieke, oude eigendomsclausule uit de jaren '80. Als die akte fysiek wordt ingediend bij een malafide hypotheekverstrekker — en we weten dat Jason banden heeft met illegale geldschieters in Las Vegas — kan hij binnen 24 uur een noodkrediet opnemen van een paar miljoen dollar. Tegen de tijd dat wij dat juridisch hebben teruggedraaid, is het geld al witgewassen via offshore rekeningen!"
"Mijn moeder..." zei Daniel met een schorre stem. "Mijn moeder heeft hem de loper van het gebouw gegeven."
"Dat weten we bijna zeker," zei mr. Harrison. "De politie is momenteel onderweg naar het adres van mevrouw Margaret om haar te verhoren. Maar Jason is spoorloos. We vermoeden dat hij onderweg is naar een particuliere luchthaven."
Julien stond op van zijn kruk. De emotie van het herenigingsmoment maakte plaats voor een scherpe, alerte blik. "Wacht eens even... Hebben jullie een digitale kopie van de eigendomsakte?"
"Ja," antwoordde ik. "Ik heb de gescande versie op mijn beveiligde e-mail staan."
"En de trust is geregistreerd in de staat Illinois?" vroeg Julien, die verrassend goed op de hoogte bleek van internationaal recht.
"Mijn stichting hier in Lyon werkt samen met een internationaal advocatenkantoor in New York dat gespecialiseerd is in vastgoedrecht," zei Julien vastberaden. "Mijn beste vriend is daar partner. Als we die gescande akte en het bewijs van de trust direct naar hem sturen, kan hij binnen een uur een 'Notice of Pendency' laten registreren bij het kadaster van Cook County. Dat blokkeert álle financiële transacties op het pand wereldwijd. Geen enkele geldschieter zal Jason ook maar één dollar lenen!"
Daniel keek zijn broer met bewondering aan. "Kun je dat echt regelen?"
"George Mercer was mijn vader," zei Julien met een scherpe glimlach die sprekend op die van George leek. "Het wordt tijd dat ik mijn familie help om deze criminelen definitief te stoppen."
Binnen tien minuten zaten we rond de computer in Julien’s werkplaats. Ik stuurde de gescande documenten door naar de advocaat in New York. Terwijl we wachtten op de bevestiging van de blokkade, belde mr. Harrison terug.
"Goed nieuws en slecht nieuws," zei mr. Harrison. "Het goede nieuws: de politie van Chicago heeft mevrouw Margaret aangehouden op haar adres. Ze probeerde haar koffers te pakken om naar Miami te vluchten. Ze is formeel in staat van beschuldiging gesteld voor medeplichtigheid aan inbraak en diefstal."
Daniel sloot zijn ogen. Het deed hem pijn, maar hij wist dat dit de enige manier was waarop zijn moeder ooit geconfronteerd zou worden met de werkelijkheid.
"En het slechte nieuws?" vroeg ik.
"Jason is gespot bij een privéterrein bij Gary Airport in Indiana," zei mr. Harrison. "Hij heeft een afspraak met een vertegenwoordiger van een schimmige investeringsmaatschappij uit Nevada. Ze staan op het punt om de papieren te ondertekenen."
"Niet als mijn vriend in New York sneller is," zei Julien, die op dat moment een e-mail binnenkreeg. Hij klikte hem open en liet een luidruchtige uitroep van triomf horen. "Het is gelukt! De blokkade is officieel geregistreerd in het digitale kadaster van Illinois op stipt 16:42 uur!"
"Mr. Harrison!" riep ik tegen de telefoon. "De blokkade staat erin! Geef dit direct door aan de politie van Indiana!"
"Ik ben er al mee bezig," antwoordde mr. Harrison. "De federale politie is al geïnformeerd."
Twee uur later, terwijl de avond viel over de verlichte kades van de Rhône in Lyon, kwam het verlossende bericht via de telefoon. Jason was midden tijdens zijn illegale onderhandeling klemgereden door de FBI. Hij was op heterdaad betrapt met de gestolen akte en een koffer vol illegaal contant voorschotgeld.
Daniel liet zijn hoofd op de schouder van zijn broer rusten. "Het is voorbij. Nu echt."
Julien keek naar ons beiden, pakte drie glazen en een fles oude Franse wijn die hij uit een kastje haalde. "Op onze vader," zei Julien zachtjes, terwijl hij de glazen inpakte. "En op een familie die eindelijk eerlijk is."
* * *
