DEEL 6 – Opgesloten met de vijand
Het rode noodlicht flikkerde door de gangen van het UZ Leuven.
Klik. Klik. Klik.
Eén voor één schoten alle branddeuren op slot.
Verpleegkundigen sloegen op de ramen.
Patiënten begonnen te schreeuwen.
Thomas rende naar de uitgang, maar de deur gaf geen krimp.
Op datzelfde moment klonk de vervormde stem opnieuw door de luidsprekers.
"Je bent altijd goed geweest in zakendoen, Thomas..."
"...maar vannacht speel jij volgens ónze regels."
De verbinding werd verbroken.
Een ijzige stilte volgde.
Plotseling begon Carmens telefoon te trillen.
Geen nummer.
Alleen een zwart scherm met één wit bericht.
Kijk niet achter je.
Carmen verstijfde.
Thomas draaide zich instinctief om.
Te laat.
Een man in een donker uniform haalde met een metalen staaf uit.
KLANG!
Thomas voelde een felle pijn achter op zijn hoofd en stortte neer.
* * *
Toen hij zijn ogen weer opende, was het doodstil.
Hij zat vastgebonden aan een stoel.
Zijn polsen zaten strak in plastic tie-wraps.
De ruimte rook naar vocht en roest.
Aan de overkant brandde één enkele lamp.
Daaronder stond Victoria.
Ze glimlachte.
"Welkom."
Thomas keek woedend om zich heen.
"Waar is Lotte?"
Victoria antwoordde niet.
Ze liep langzaam naar een groot scherm aan de muur.
Met één druk op de knop verscheen een livebeeld.
Lotte zat in een kleine kamer.
Ze was ongedeerd.
Maar helemaal alleen.
Naast haar lag haar geliefde knuffelbeer.
Thomas sprong overeind, voor zover de tie-wraps het toelieten.
"Laat haar gaan!"
Victoria keek hem emotieloos aan.
"Dat hangt van jou af."
Ze legde de USB-stick op tafel.
"Open hem."
Thomas fronste.
"Ik dacht dat jíj hem wilde hebben."
Victoria schudde haar hoofd.
"Nee."
"Ik wil dat jij ziet wat erin staat."
Thomas stak de USB-stick in de computer.
Er verscheen één videobestand.
VERTRAUW NIEMAND
Hij klikte.
Het scherm werd zwart.
Toen verscheen een man.
Zijn gezicht was verborgen.
Zijn stem niet.
Thomas voelde zijn hart stilvallen.
Hij kende die stem.
Perfect.
Iedere ochtend.
Iedere vergadering.
Jarenlang.
De man zei slechts één zin.
"Als je dit ziet, betekent het dat plan Feniks mislukt is."
Daarna deed hij zijn masker af.
Thomas keek vol ongeloof naar het scherm.
"Nee..."
"Dat kan niet..."
Victoria keek hem strak aan.
"Nu begrijp je eindelijk waarom niemand je ooit geloofde."
Nog voordat Thomas iets kon zeggen, ging achter hem langzaam een zware stalen deur open.
Voetstappen.
Rustig.
Zelfverzekerd.
De persoon uit de video stapte naar binnen.
En zei glimlachend:
"Thomas..."
"...je had twintig jaar geleden nooit naar je vader moeten luisteren."
Wie is de mysterieuze man? En welk geheim uit het verleden probeert hij te onthullen?
