DEEL 3 – De waarheid uit het verleden
Artsen stormden op Lotte af.
Thomas werd de kamer uitgeduwd.
Hij stond machteloos op de gang.
Minuten leken uren.
Eindelijk kwam Carmen naar buiten.
"Lotte leeft."
Thomas zakte tegen de muur.
Maar Carmen keek ernstig.
"Er is iets dat je moet zien."
Ze overhandigde hem een oud patiëntendossier.
Niet van Lotte.
Van Victoria.
Datum.
Twintig jaar geleden.
Diagnose.
Veranderde identiteit.
Thomas keek haar verbijsterd aan.
"Wat bedoel je?"
Carmen wees naar een oude pasfoto.
Thomas voelde zijn bloed bevriezen.
Victoria heette vroeger helemaal niet Victoria.
Ze was de dochter van een zakenman die failliet was gegaan...
door toedoen van Thomas' vader.
Al twintig jaar leefde ze voor één doel.
Wraak.
Niet op Thomas.
Maar op zijn hele familie.
Thomas voelde de puzzelstukken in elkaar vallen.
Hun ontmoeting.
Hun relatie.
Hun verloving.
Alles.
Gepland.
Op dat moment rinkelde zijn telefoon.
Een onbekend nummer.
Hij nam op.
Victoria lachte.
"Je hebt nog steeds niet door dat dit nooit alleen om geld ging."
Klik.
De verbinding werd verbroken.
En vrijwel direct ging in het hele ziekenhuis het brandalarm af.
Rook vulde de gang.
Mensen begonnen te rennen.
Carmen keek geschrokken om zich heen.
"Lotte..."
Toen ontdekten ze dat haar kamer leeg was.
Het bed...
was verlaten.
