DEEL 8 — DE NAAM DIE ALLES VERANDERDE
Natalie lag bewusteloos op de grond terwijl de ambulance werd gebeld.
Maar niemand verliet de zaal.
Iedereen wachtte op één naam.
Victor haalde diep adem.
Met trillende stem zei hij:
"De opdracht kwam niet van een vijandige organisatie..."
"...maar van generaal Willem Van Rijn."
De officier sloot zijn ogen.
Hij wist meteen over wie Victor sprak.
Generaal Van Rijn was jarenlang een van de hoogste militaire leiders van het land.
Hij was de man die mijn onderscheidingen persoonlijk had uitgereikt.
En ook de man die mij had verteld dat Daniel was gesneuveld.
Mijn hart bonsde.
"Nee... dat kan niet."
De officier legde een laatste document voor mij neer.
Het droeg de handtekening van de generaal.
Daaronder stond één zin:
'Operatie afsluiten. Alle betrokkenen moeten voor altijd zwijgen.'
Mijn handen begonnen te trillen.
Twintig jaar lang had ik gerouwd om een man van wie ik dacht dat hij dood was.
Twintig jaar lang had mijn zoon zonder zijn echte vader geleefd.
En nu bleek dat alles was gebaseerd op één zorgvuldig opgebouwde leugen.
Plotseling liep een jonge militair haastig de zaal binnen.
"Kolonel!"
Hij overhandigde de officier een verzegelde envelop die zojuist was aangekomen.
De officier opende hem, las de inhoud en keek mij geschokt aan.
"Mevrouw..."
"Er is zojuist bevestigd dat Daniel nog leeft."
De hele zaal hield de adem in.
"En hij is onderweg naar deze locatie."
