DEEL 15 — DE MAN ACHTER DE GENERAAL
De oude man stond midden in het archief.
Niemand durfde iets te zeggen.
Zijn ogen bleven gericht op Daniel.
"Twintig jaar lang heb ik gewacht tot jij deze brief zou vinden."
Daniel zette een stap naar voren.
"Wie bent u?"
De man zuchtte diep.
"Mijn naam is Hendrik De Vries."
Michael keek verbaasd.
"De Vries?"
De oude man knikte.
"Ik was de rechterhand van generaal Van Rijn."
Mijn hart sloeg over.
"U werkte met hem samen?"
Hij keek naar de grond.
"Ja."
"Maar ik was niet degene die jullie familie vernietigde."
Daniel balde zijn vuisten.
"U wist dat ik leefde."
"U wist dat mijn vrouw en zoon twintig jaar lang verdriet hadden."
"Waarom heeft u niets gedaan?"
De man sloot zijn ogen.
"Omdat ik bang was."
Die woorden maakten Daniel nog bozer.
"Bang?"
"Mijn vrouw dacht dat ik dood was!"
"Mijn zoon groeide op zonder vader!"
"En u zegt dat u bang was?"
Hendrik haalde een kleine USB-stick uit zijn jas.
"Dit is de reden."
Hij legde het op de tafel.
"Hierop staat het bewijs dat Van Rijn niet alleen handelde."
Iedereen keek naar het apparaat.
"Wie stond er achter hem?" vroeg ik.
Hendrik keek mij ernstig aan.
"Een groep mensen met macht."
"Mensen die ervoor zorgden dat niemand vragen stelde."
Daniel keek naar de USB-stick.
"Waarom geef je dit nu?"
De oude man zweeg even.
"Omdat de persoon die werkelijk verantwoordelijk is..."
"nu weet dat jij terug bent."
Een koude rilling ging door de kamer.
Michael keek naar mij.
"Wie kan zo machtig zijn dat ze twintig jaar lang alles verborgen konden houden?"
Hendrik keek naar de deur.
En toen zei hij zacht:
"Iemand die jullie al die tijd kenden."
De deur ging plotseling open.
Een politieagent kwam binnen.
"Mevrouw..."
Hij keek naar mij.
"We hebben een probleem."
"De persoon die u wilde ontmoeten..."
"Is verdwenen."
Daniel verstijfde.
"Wie?"
De agent aarzelde.
"Uw zus."
Ik voelde mijn benen bijna wegzakken.
Mijn zus.
Degene die misschien de sleutel tot alles was.
Maar voordat iemand iets kon zeggen, kreeg Hendrik een bericht op zijn telefoon.
Hij keek naar het scherm.
Zijn gezicht werd wit.
"Nee..."
"Wat is er?" vroeg Daniel.
Hij draaide de telefoon om.
Er stond slechts één zin:
Jullie zoeken naar de waarheid... maar jullie zijn vergeten wie de eerste leugen vertelde.
En daaronder stond een naam.
Een naam die niemand verwachtte.
Mijn eigen naam.
WORDT VERVOLGD...
Wie heeft mijn naam gebruikt om de grootste leugen van twintig jaar te bouwen? Deel 16 onthult de laatste missie van Daniel.
