DEEL 5 — HET DOSSIER DAT NOOIT GEOPEND MOCHT WORDEN
De woorden van de officier sloegen in als een bom.
"Daniel is nooit gestorven."
Ik voelde mijn benen trillen.
"Dat is onmogelijk... Ik heb zijn overlijdensbericht zelf ontvangen."
De officier schudde langzaam zijn hoofd.
"Dat bericht was vals. Het maakte deel uit van een geheime operatie."
De hele zaal keek ademloos toe.
Michael stond op en pakte de map met trillende handen.
"Betekent dit... dat mijn echte vader misschien nog leeft?"
Niemand antwoordde.
Mijn advocaat haalde een nieuw document uit de kist.
Bovenaan stond in rode letters:
STRENG GEHEIM – PAS OPENEN NA 20 JAAR
Toen hij de eerste pagina omsloeg, veranderde zijn gezicht.
"Dit kan niet..."
Hij keek mij aan.
"Kolonel... iemand binnen het leger heeft Daniel verraden."
Er viel een ijzige stilte.
Natalie probeerde ongemerkt naar de uitgang te lopen.
Maar twee beveiligers hielden haar tegen.
"Niemand verlaat deze zaal totdat de waarheid bekend is," zei de officier.
Ik draaide me naar Natalie.
"Waarom ben je zo zenuwachtig?"
Ze slikte zichtbaar.
"Ik... ik weet nergens van."
De officier legde langzaam een oude foto op tafel.
Toen Natalie de foto zag, verstijfde ze.
"Nee..."
Ik keek naar de foto en mijn hart sloeg een slag over.
Op de achtergrond stond een man die ik twintig jaar niet had gezien.
En naast hem...
stond Natalies vader.
De officier sprak met ijzige stem:
"Het verraad begon niet in het leger..."
"Het begon binnen zijn familie."
