Deel 9: De eerste echte brief
Een paar dagen later ontving ik een brief op mijn eigen naam van het administratiekantoor waar ik stage liep als onderdeel van mijn opleiding. Niet zomaar een stageplek, maar een plek waar ze serieus keken naar mensen die hun leven wilden omdraaien. De directeur, een oudere man met een bril op het puntje van zijn neus die mij in het begin nog streng had toegesproken over mijn ‘achterstand in de praktijk’, legde een contract op mijn bureau.
“Het is een contract voor twintig uur per week in eerste instantie, Lisa,” zei hij, terwijl hij zijn pen liet ronddraaien tussen zijn vingers. “Maar als je zo doorgaat met die cijfers, zie ik niet in waarom je hier niet kunt doorgroeien tot assistent-accountant.”
Ik keek naar het papier. Mijn naam stond erop. Niet als ‘mevrouw De Bruin, de ex van’, en niet als ‘de moeder van Noud die het financieel zwaar heeft’. Maar als Lisa. Gewoon Lisa, met een toekomst die ze zelf had opgebouwd. “Dank u wel,” zei ik, en mijn stem klonk een beetje hees. “Niet mij bedanken, meisje,” zei hij met een glimlach. “Jij hebt die cijfers kloppend gemaakt. En geloof me, in dit vak is iemand die de waarheid boven water haalt meer waard dan tien dure adviseurs.”
* * *
