Deel 11
De volgende ochtend in het Universitair Ziekenhuis van Greenwich is de stilte drukkend. Lily ligt rustig te slapen in een wit ziekenhuisbed, omringd door monitors die haar stabiele hartslag aangeven. De artsen hebben bevestigd dat ze volledig zal herstellen; de rookinhalatie was mild dankzij het feit dat ze op tijd uit de kamer was gehaald, al had het geen minuut langer moeten duren.
Marcus zit op een stoel naast het bed, zijn hand in die van zijn dochter. Zijn ogen zijn rood door een slapeloze nacht, maar zijn geest is helder en vastberaden.
De deur van de ziekenhuiskamer gaat langzaam open.
Het is advocaat Thomas Vance, geen familie maar al twintig jaar de vaste raadsman van de familie. Hij draagt een strak donkerblauw pak en heeft een dikke map onder zijn arm. Achter hem staat detective Reynolds.
Marcus staat op en loopt naar hen toe in de gang, om te voorkomen dat Lily wakker schrikt.
"Thomas. Ben je er?" vraagt Marcus zacht.
De advocaat knikt ernstig en haalt een reeks uitgeprinte documenten uit zijn map. "Marcus, je e-mail kwam gisteravond laat binnen. Ik heb de bestanden direct bekeken met een forensisch IT-expert. Wat Sarah en haar handlanger hebben geprobeerd... het is niets minder dan grootschalige fraude, poging tot chantage en brandstichting."
Reynolds kijkt serieus. "En we hebben zojuist ook niet stilgezeten. De handlanger die je gisteren neersloeg in de hal, is in het ziekenhuis van het politiebureau wakker geworden. Hij is doorgeslagen. Hij heeft bekend dat Sarah het brein is achter de poging om jouw bedrijfsvermogen leeg te trekken."
Marcus haalt opgelucht adem. De spanning die al dagen op zijn borst drukte, begint eindelijk af te nemen. "Waar is Sarah nu?"
Reynolds trekt een wenkbrauw op. "Ze dacht dat ze vrij spel had en is vanochtend vroeg naar het notariskantoor gegaan om de laatste valse handtekeningen definitief te laten passeren. Ze wist niet dat wij al op de hoogte waren."
Marcus kijkt naar het slapende meisje in het bed, kust haar voorhoofd, en kijkt dan de detective en zijn advocaat strak in de ogen aan.
"Dan is het tijd om haar op te wachten," zegt Marcus.
