Deel 13: De ultieme confrontatie
Ik keek Victor Sterling recht in de ogen, zonder een spoor van angst te laten blijken, hoewel mijn hart in my keel bonkte. ‘Je denkt dat je hebt gewonnen omdat je me hier hebt vastgebonden in deze kluis?’ zei ik met een ijskoude, bijna uitdagende kalmte. ‘Je vergeet één ding, Victor. Vanguard Equity werkt niet alleen met mij. Mijn hele juridische team en de nationale recherche hebben al lang een automatische back-up ingesteld op al mijn transacties en communicatie.
Als ik over precies twintig minuten geen seintje geef via mijn beveiligde systeem, staat de FIOD en de gehele financieel-economische eenheid met arrestatietebevelen voor jullie beiden op de stoep.’ Victor Sterling verstrakte. Zijn hand liet mijn kin los en hij keek snel op naar mijn vader, in wiens ogen paniek op welig tierde. ‘Is dat waar, Arthur?
Wist je dat ze een back-up had?’ Mijn vader schudde heftig zijn hoofd, bijna huilend van angst. ‘Nee! Ik wist van niks! Ze vertelt me nooit iets!’ Sterling trok een klein, elegant pistool tevoorschijn uit zijn binnenzak en richtte het recht op de borst van mijn vader. ‘Dan heeft je dochter ons inderdaad schaakmat gezet, Arthur. Maar als ik ten onder ga, neem ik jou en je kostbare imperium mee het graf in.’ De spanning in de kluis bereikte een absoluut kookpunt. Zou Victor werkelijk de trekker overhalen, of zou er op het allerlaatste moment hulp op the scene verschijnen?
