Deel 10: De nacht van de beslissing
De rest van de nacht bracht ik door achter mijn bureau, omringd door schermen vol cijfers, oude bankafschriften, medische verklaringen en correspondentie uit het verleden. Slaap was uitgesloten. Elk document dat ik opzocht, bevestigde mijn steeds akeliger vermoeden: het imperium van mijn vader was nooit een legitiem familiebedrijf geweest, maar een dekmantel voor grootschalige witwaspraktijken en illegale investeringen waarin Victor Sterling de echte meesterbrein was en mijn vader slechts de stroman die al het vuile werk opknapte.
En mijn moeder... zij was kennelijk achter de waarheid gekomen en had gedreigd om alles openbaar te maken op de avond dat ze zogenaamd aan een hartstilstand overleed. Om vijf uur ’s morgens stond ik op, nam een koude douche om mezelf scherp te houden en trok een strak, donkerblauw mantelpak aan. Ik wist dat de dag die voor ons lag gevaarlijk zou worden.
Als Victor Sterling inderdaad nog steeds op de achtergrond opereerde en wist dat ik zijn financiële constructies aan het ontmantelen was, zou hij niet aarseren om extreme maatregelen te nemen om mij te stoppen. Maar angst was een luxe die ik me niet kon veroorloven. Mijn moeder verdiende gerechtigheid, en mijn vader verdiende het om te zien hoe zijn hele façade van macht en rijkdom in vlammen opging. Om zeven uur stap ik in mijn auto en rijd ik niet naar het hoofdkantoor zoals ze verwachtten, maar naar het oude landhuis in Wassenaar, om mijn vader persoonlijk te confronteren met de enige vraag die er nog toe deed: wat is er destijds met moeder gebeurd?
