DEEL 4
Mijn telefoon bleef overgaan.
Papa.
Ik liet hem rinkelen.
Nog een keer.
En nog een keer.
Toen verscheen een bericht.
"Ga niet weg. We moeten praten."
Ik keek Marisol aan.
"Als hij echt wilde praten, had hij mijn kinderen gisteren niet vernederd."
Ze knikte zwijgend.
Buiten sloegen de portieren van de zwarte auto's dicht.
Voetstappen galmden door het oude magazijn.
"Hierlangs," fluisterde Marisol.
We liepen haastig naar een kleine opslagruimte achter in het gebouw.
Door een kier in de deur zag ik mijn vader binnenkomen, gevolgd door Vanessa en twee mannen in nette pakken.
"Ze was hier," zei Vanessa terwijl ze rondkeek.
"Ze kan niet ver zijn."
Mijn vader keek de ruimte aandachtig rond.
"Zoek de usb-stick."
Mijn hart sloeg over.
Ze wisten dus precies waarvoor ze kwamen.
Een van de mannen liep recht langs onze schuilplaats.
Zijn voetstappen stopten op nog geen meter afstand.
Ik hield mijn adem in.
Op dat moment ging ergens voor in het gebouw een metalen deur hard dicht.
De man draaide zich om.
"Daar!"
Alle drie renden ze weg.
Marisol greep mijn arm.
"Nu."
We glipten via een achterdeur naar buiten en stapten snel in mijn auto.
Pas toen we enkele straten verder waren, durfde ik weer normaal adem te halen.
"Waar gaan we heen?" vroeg ik.
"Naar iemand die je vader nooit had verwacht."
Ze gaf me een adres.
Een klein notariskantoor aan de rand van de stad.
Toen we aankwamen, stond een oudere man ons al op te wachten.
"Mevrouw Bennett?" vroeg hij.
"Ja."
"Mijn naam is Willem De Graaf. Ik ben jarenlang de juridisch adviseur van uw oom Richard geweest."
Mijn hart bonsde.
"U kent Richard?"
"Ja."
"Maar... hij is toch overleden?"
De notaris keek me ernstig aan.
"Nee."
"Uw oom leeft."
Ik voelde mijn knieën slap worden.
"Waar is hij dan al die jaren geweest?"
De notaris haalde een verzegelde envelop uit zijn kluis.
"Voordat Richard verdween, gaf hij mij de opdracht deze alleen aan u te overhandigen... als er ooit geprobeerd zou worden u uit het familiebedrijf te zetten."
Mijn handen trilden terwijl ik de envelop opende.
Bovenop lag een brief.
Daaronder een officieel aandeelhoudersregister.
Ik sloeg de eerste pagina om.
Mijn adem stokte.
Niet mijn vader.
Niet Vanessa.
Maar ik stond vermeld als grootste aandeelhouder van Bennett Office Supply.
En helemaal onderaan stond een handgeschreven zin van Richard:
"Claire, als je deze brief leest, betekent het dat mijn broer eindelijk zijn ware gezicht heeft laten zien."
