DEEL 7 — RICHARD
Richard stond onderaan de trap.
Hij droeg een donkere jas en keek omhoog.
Zijn gezicht was kalm.
Veel te kalm.
“Wat doen jullie hier?”
Rick liep langzaam naar beneden.
“Ga weg.”
Richard glimlachte.
“Dat huis is niet van jou.”
“Dat weet ik.”
“Dan weet je ook dat je hier niets te zoeken hebt.”
Ik kwam achter Rick vandaan.
Richard keek naar mij.
Zijn blik bleef enkele seconden op mijn gezicht rusten.
Toen glimlachte hij.
“Dus jij bent haar.”
Ik voelde ongemak.
“Ken ik u?”
“Nog niet.”
Rick ging voor me staan.
“Praat niet met haar.”
Richard lachte zacht.
“Je beschermt haar nog steeds.”
“Dat is mijn zaak.”
“Dat is precies het probleem.”
Violet liep naar beneden.
“Papa, waarom ben je hier?”
Richard keek haar aan.
“Omdat opa iets heeft meegenomen wat niet van hem is.”
“Wat?”
“De waarheid.”
Hij keek naar mij.
“En jij bent blijkbaar degene die hem nu helpt.”
Ik zei:
“Mijn vader heeft een opname achtergelaten.”
Richard veranderde onmiddellijk van uitdrukking.
“Welke opname?”
Ik zag het.
Angst.
Voor het eerst.
Hij was bang.
“Waarom wilt u dat weten?”
Hij kwam een stap dichterbij.
“Waar is de cassette?”
Rick zei:
“Dat gaat je niets aan.”
Richard keek naar hem.
“Je hebt haar alles verteld.”
“Niet alles.”
Richard glimlachte.
“Dan is er nog tijd.”
Mijn maag trok samen.
“Waarvoor?”
Hij keek me aan.
“Om je te vertellen dat je vader niet de man was die je denkt dat hij was.”
Ik voelde woede.
“U kende hem niet.”
“Meer dan jij.”
“Hij hield van mij.”
Richard zei niets.
Toen antwoordde hij:
“Ja.”
Ik was verbaasd.
“Wat?”
“Hij hield van jou.”
Rick keek hem scherp aan.
Richard vervolgde:
“Daarom deed hij wat hij deed.”
“Wat deed hij?”
Richard keek naar Rick.
“Vraag het hem.”
Ik draaide me om.
“Rick?”
Hij zweeg.
“Wat heeft mijn vader gedaan?”
Richard zei:
“Hij heeft je moeder verraden.”
Mijn hart zakte.
“Dat is niet waar.”
“Hij gaf haar locatie door.”
“Nee.”
“En daardoor moest ze vluchten.”
Ik keek naar Rick.
Hij zei nog steeds niets.
“Is het waar?”
Uiteindelijk knikte hij langzaam.
“Hij heeft haar locatie één keer doorgegeven.”
Mijn ogen vulden zich met tranen.
“Waarom?”
“Omdat hij werd bedreigd.”
“Door wie?”
Rick keek naar Richard.
Ik begreep het meteen.
“Door hem?”
Richard glimlachte.
“Je bent slimmer dan ik dacht.”
Violet keek haar vader geschokt aan.
“Papa…”
Richard negeerde haar.
“Je vader wilde jou beschermen. Hij dacht dat hij een deal kon sluiten.”
“En mijn moeder?”
“Ze wist dat hij had toegegeven.”
“Wat gebeurde er daarna?”
Richard antwoordde:
“Ze verdween.”
Ik voelde mijn benen trillen.
“Maar ze leeft.”
“Ja.”
“Waar is ze?”
Richard kwam dichterbij.
“Ik kan je naar haar brengen.”
Rick greep mijn arm.
“Nee.”
Ik keek hem aan.
“Waarom niet?”
“Omdat hij liegt.”
Richard glimlachte.
“Vraag jezelf af waarom je eigen echtgenoot niet wil dat je je moeder vindt.”
De woorden sneden door me heen.
Ik keek naar Rick.
Hij zag er uitgeput uit.
“Rick…”
Hij zei zacht:
“Als je met hem meegaat, kom je misschien nooit terug.”
Richard draaide zich om.
“Je hebt tien minuten.”
“Waarvoor?”
“Om te beslissen wie je vertrouwt.”
Hij liep naar buiten.
De deur sloot achter hem.
Ik keek naar Violet.
“Wat moet ik doen?”
Ze huilde.
“Ik weet het niet.”
Ik keek naar Rick.
“En jij?”
Hij antwoordde:
“Je moet hem niet volgen.”
“Waarom?”
Hij keek me recht aan.
“Omdat Richard niet degene is die je moeder heeft laten verdwijnen.”
Ik hield mijn adem in.
“Wie dan?”
Rick fluisterde:
“Je moeder zelf.”
* * *
