DEEL 8: De man die alles had verborgen
Evelyn kon de woorden van Arthur Bell niet vergeten.
“Je vader was degene die Project Orion heeft gemaakt.”
De zin bleef in haar hoofd rondgaan.
Haar vader.
De man die haar altijd had geleerd eerlijk te zijn.
De man die haar had beschermd.
Kon hij werkelijk achter het gevaarlijkste geheim van NorthStar hebben gezeten?
* * *
“Zeg dat hij liegt.”
Evelyn keek naar Rowan.
Ze wilde dat hij haar geruststelde.
Dat hij zei dat Arthur haar probeerde te manipuleren.
Maar Rowan zei niets.
En juist dat maakte haar bang.
* * *
“Je wist het.”
zei Evelyn zacht.
Rowan keek weg.
“Ik wist een deel van de waarheid.”
* * *
Haar ogen werden scherp.
“Een deel?”
* * *
Rowan ging zitten.
“Project Orion begon niet als iets slechts.”
Hij keek naar het oude boek.
“Je vader wilde een systeem bouwen dat bedrijven en overheden kon beschermen tegen fraude, corruptie en aanvallen.”
* * *
“Dus waarom moest het verdwijnen?”
vroeg Evelyn.
* * *
“Omdat mensen zagen wat het kon worden.”
antwoordde Rowan.
“Een systeem dat toegang had tot enorme hoeveelheden informatie. Een systeem dat kon voorspellen wie macht had… en wie die macht gebruikte.”
* * *
Evelyn begreep het langzaam.
Het probleem was niet de technologie.
Het probleem waren de mensen die het wilden gebruiken.
* * *
“Arthur wilde het gebruiken om controle te krijgen.”
zei Rowan.
“Jouw vader wilde het vernietigen zodra hij ontdekte wat Arthur ermee wilde doen.”
* * *
Evelyn keek naar de chip op tafel.
“Maar waarom heeft hij mij erbij betrokken?”
* * *
Rowan pakte de chip voorzichtig vast.
“Omdat jouw vader wist dat alleen jij toegang zou hebben.”
* * *
“Waarom ik?”
* * *
Rowan keek haar aan.
“Omdat je vader jou meer vertrouwde dan iedereen.”
* * *
Die woorden raakten haar.
Jarenlang had Evelyn gedacht dat haar vader haar had achtergelaten met onbeantwoorde vragen.
Maar misschien had hij haar een taak gegeven.
Een taak die ze pas nu begreep.
* * *
Diezelfde avond bracht Rowan hen naar een verborgen ruimte onder een oud NorthStar-gebouw.
Een plek waar bijna niemand ooit was geweest.
* * *
“Hier begon alles.”
zei Rowan.
* * *
In de kamer stonden oude computers.
Stoffige schermen.
En tientallen dozen met documenten.
Op de muur stond één woord:
ORION.
* * *
Evelyn liep langzaam naar voren.
Ze voelde alsof ze een deel van haar eigen verleden binnenstapte.
* * *
Rowan plaatste de chip in een oude computer.
Het scherm ging aan.
Na jaren van stilte verscheen één bestand.
* * *
PROJECT ORION — EIGENAAR: EVELYN GRANT
* * *
Evelyn verstijfde.
“Mijn naam…”
* * *
Rowan keek ernstig.
“Je vader heeft dit vanaf het begin voorbereid.”
* * *
Het bestand opende.
Een video verscheen.
Een opname van Michael Grant.
Haar vader.
* * *
Evelyn hield haar adem in.
“Hallo, Evelyn.”
Zijn stem klonk zwakker dan ze zich herinnerde.
* * *
“Als je deze boodschap ziet, betekent het dat Orion niet veilig is gebleven.”
* * *
Hij keek recht in de camera.
“En betekent het ook dat ik niet meer bij je ben.”
* * *
Evelyn voelde tranen in haar ogen.
* * *
“Mijn grootste fout was denken dat ik mensen kon vertrouwen.”
zei haar vader.
“Maar mijn grootste hoop was dat jij ooit sterk genoeg zou zijn om de waarheid te vinden.”
* * *
De video veranderde.
Er verschenen namen.
Bestanden.
Bewijzen.
En één document bovenaan:
NorthStar Overnameplan.
* * *
Rowan keek naar het scherm.
“Dit is het bewijs.”
* * *
“Bewijs waarvan?”
vroeg Evelyn.
* * *
“Dat Arthur Bell NorthStar zeven jaar geleden wilde overnemen.”
* * *
Maar toen verscheen er iets nieuws.
Een naam onderaan het document.
* * *
Evelyn keek ernaar.
En haar gezicht werd wit.
* * *
Want naast Arthur Bell stond nog een tweede persoon.
* * *
Michael Grant.
* * *
Haar eigen vader.
* * *
“Dat kan niet…”
fluisterde ze.
* * *
Rowan keek geschokt.
“Ik heb dit nooit gezien.”
* * *
Voor het eerst twijfelde Rowan zelf.
Want als dit document echt was…
dan betekende het dat niet alleen Arthur geheimen had.
Maar ook Michael.
* * *
Plots verscheen er een nieuwe regel op het scherm.
Automatisch.
Alsof het systeem wist dat Evelyn aanwezig was.
* * *
WAARSCHUWING: EIGENAAR GEVONDEN.
FASE TWEE WORDT GEACTIVEERD.
* * *
De lichten in de ruimte gingen rood knipperen.
* * *
Een stem uit de computer sprak:
“Welkom terug, Evelyn Grant.”
* * *
Iedereen keek geschrokken.
* * *
Want Project Orion was niet dood.
Het had al die jaren gewacht.
Op haar.
