deel 15: De Laatste Bladzijde
De avond viel zacht over ons huis aan de kust, waar het haardvuur knisperde en de geur van warme thee door de kamer hing. We zaten samen op de bank, dicht tegen elkaar aan, terwijl de golven van de Noordzee in de verte tegen het strand sloegen als een eeuwig wiegelied. Het verleden had geprobeerd om onze toekomst te stelen, maar het had ons uiteindelijk alleen maar dichter bij elkaar gebracht.
Geen enkele achternaam, geen enkele erfenis en geen enkele fortuin kon opwegen tegen de warmte van een echt gezin dat door stormen heen was gevaren en sterker was geworden. Lily lag met haar hoofd op Thomas' schouder te slapen, een vredige glimlach om haar lippen. De demonen van vroeger waren voorgoed begraven, niet door ze te verbergen, maar door ze samen onder ogen te zien. En terwijl de nacht over Scheveningen daalde, wist ik dat ons verhaal niet eindigde met een naam van het verleden, maar met een toekomst die we zelf hadden geschreven.
