Deel 13: Het verhoor in de gang
De agenten namen de leiding over de situatie met een zakelijke en strenge efficiëntie die geen ruimte liet voor discussie of emotionele uitbarstingen. Mijn ex-verloofde werd meteen apart genomen en met strenge hand tegen de muur gezet om zijn identiteit te verifiëren en de eerste vragen te beantwoorden over de valse documenten en de bigamie waar hij nu officieel van werd beschuldigd.
Zijn moeder gilde het uit van verontwaardiging en probeerde tussenbeide te komen, maar werd door een andere agent kordaat naar de gang begeleid om daar te kalmeren. Mijn vader sloeg beschermend zijn arm om me heen en leidde me naar een rustige hoek van de kleedkamer, weg van de chaos, waar ik kon ademhalen en even kon bekomen van de schok van de afgelopen twintig minuten.
Maar terwijl ik daar stond en keek naar de flitsende blauwe lichten die door het raam naar binnen schchenen, realiseerde ik me opeens dat Sophie nergens te bekennen was; nadat ze me had gewaarschuwd door het glas, was ze plotseling verdwenen alsof ze in het niets was opgelost. Waar was ze naartoe gegaan? En waarom was ze zo bang toen ze wegliep, alsof niet alleen mijn ex, maar nog iemand anders haar bedreigde?
Een van de hoofdagenten liep naar ons toe, haalde zijn notitieboekje tevoorschijn en vroeg me of ik bereid was om een officiële verklaring af te leggen over wat er zojuist was gebeurd en wat ik wist van de verborgen huwelijksakte. Ik knikte langzaam, wetende dat ik nu de enige was die kon zorgen dat de waarheid volledig aan het licht zou komen. Maar net toen ik mijn mond wilde opendoen om te beginnen, ging de deur van de kleedkamer nog een laatste keer open en stapte iemand naar binnen die ik daar absoluut niet had verwacht te zien.
