Deel 9: Een Nieuw Begin aan de Top
De weken die volgden op de confrontatie in Amsterdam waren hectisch en vol juridische procedures, maar de fundamenten van het oude regime brokkelden snel af. Agatha de Jong werd door de raad van bestuur per direct op non-actief gesteld, terwijl het justitiële onderzoek naar haar financiële praktijken en de chantage van haar eigen zoon in volle gang werd gezet. Ze probeerde nog via peperdure advocaten het testament aan te vechten, maar dankzij de onomstotelijke bewijzen die Sander in de doos had achtergelaten, hield elk verweer geen stand.
Zelf nam ik voorlopig de zetel in als voorzitter van de raad van commissarissen van de De Jong Groep, bijgestaan door mr. Hendrikse en een selecte groep integere adviseurs die door Sander op de achtergrond waren klaargestoomd. Het voelde vreemd om in het prachtige, lichte kantoor te zitten dat ooit van Sander was geweest. Soms, als ik uitkeek over de skyline van Amsterdam, kon ik bijna zijn stem horen die me aanmoedigde vol te houden.
In Groningen hadden we ons leven inmiddels definitief achter ons gelaten. Mijn dochtertje en ik waren verhuisd naar een prachtig, licht huis net buiten de stad, omgeven door groen. Ze had inmiddels een mooie, grote slaapkamer en ging naar een fijne nieuwe school waar ze snel vriendjes maakte. Toch bleef ze dat vrolijke, nuchtere meisje dat ook in de armste dagen haar lach nooit had verloren.
De envelop met geld die ik destijds in de visfabriek had geweigerd en die jarenlang in mijn oude kast had gelegen, had ik meegenomen naar Amsterdam. Niet als herinnering aan de vernedering, maar als een trofee van mijn eigen integriteit. Ik had hem laten inlijsten en op een bescheiden plek in mijn werkkamer gehangen. Het was een constante herinnering aan waar ik vandaan kwam en dat je je ziel nooit hoeft te verkopen voor comfort.
De rust leek eindelijk neer te dalen over ons leven. Maar de grootste uitdaging moest nog komen: het transformeren van een koud, op winst belust conglomeraat naar een onderneming met een menselijk gezicht, precies zoals Sander dat altijd had gewild.
