Ik zal nu het vervolg van het verhaal genereren in het Nederlands, met Deel 9 en Deel 10, waarin de spanning verder oploopt door de komst van een onverwachte en gevaarlijke figuur uit het verleden van de familie.
Deel 9 en 10 van de roman
Deel 9: De Schaduw van het Verleden
De woorden hingen als een ijskoude mist in de luidspreker van mijn telefoon. Kleine zus. De enige persoon op aarde die mij zo mocht noemen, was iemand van wie ik al vijf jaar geen teken van leven had vernomen. Mijn oudere broer, Julian Sterling. De man die destijds met evenveel bombarie als arrogantie uit de familie-imperium was verbannen na een reeks schandalige financiële malversaties en een conflict met grootvader Alexander.
Julian was de roekeloze tak van onze stamboom geweest; iemand die geloofde dat macht en geld een vrijbrief waren om over lijken te gaan. Mijn hand trilde lichtjes, niet uit angst, maar uit pure verbazing. Hoe wist hij nu al van de situatie in het ziekenhuis? Het nieuws over Dominic en de ineenstorting van zijn bedrijf was pas een paar uur bekend in de hogere kringen, maar Julian leek al op de hoogte te zijn van elk detail.
“Julian,” zei ik, mijn stem koel en gecontroleerd. “Wat bezielt je om na al die jaren opeens te bellen? En belangrijker nog: hoe kom je aan dit nummer?” Aan de andere kant van de lijn hoorde ik een schamper gelach. Het was hetzelfde arrogante geluid dat ik me herinnerde uit onze jeugd, vol misplaatste superioriteit. “Lieve Audrey,” antwoordde Julian lachend.
“Denk je werkelijk dat een verbanning door opa mij kan afschermen van wat er binnen de familie gebeurt? Ik heb mijn eigen netwerken. Ik hoor dat je net een mislukte huwelijkse puinhoop hebt opgeruimd en dat opa je weer onder zijn vleugels heeft genomen alsof je nog steeds dat kleine, hulpeloze meisje bent.” Grootvader Alexander, die naast mijn bed stond en mijn veranderde gezichtsuitdrukking opmerkte, legde zijn hand op mijn schouder.
Zijn ogenvernauwerden zich tot spleetjes. “Wie is dat?” vroeg hij met een scherpe, lage stem. Ik keekte naar mijn grootvader en sprak in de telefoon: “Als je alleen maar belt om te spioneren of om oude wonden open te rijten, kun je beter meteen weer ophangen, Julian. Ik heb wel wat betere dingen te doen dan te luisteren naar jouw frustraties.” “Oh, het is geen spionage, zusje,” zei Julian met een gevaarlijke ondertoon in zijn stem.
“Het is een waarschuwing. Opa denkt dat hij het imperium kan beschermen en jou het kroontje kan overhandigen. Maar hij vergeet dat de Sterling-groep niet alleen opgebouwd is uit medelijden en ziekenhuizen. Er zijn krachten in het spel waar jullie geen weet van hebben. En ik ben onderweg om te controleren of je die naam überhaupt nog waard bent.” Voordat ik kon antwoorden, werd de verbinding verbroken. Een luide kiestoon vulde de ruimte. Ik keekte naar mijn grootvader, wier gezicht lijkbleek was geworden bij het horen van die naam.
