Deel 10: Een Onverwachte Bezoeker in het Heilige Huis
“Was dat... Julian?” vroeg mijn grootvader, en voor het eerst zag ik een schaduw van echte kwetsbaarheid over zijn doorgewinterde gezicht trekken. “Ja,” antwoordde ik, terwijl ik de telefoon op het nachtkastje legde. “Hij zei dat hij onderweg is. Hij beweert dat we geen idee hebben van de krachten die op de achtergrond spelen.” Alexander schudde langzaam zijn hoofd, terwijl zijn knokkels wit werden toen hij de leuning van de stoel vastplekte.
“Ik had gehoopt dat hij voorgoed uit onze levens zou verdwijnen toen ik zijn aandelen kocht en hem uit het bedrijf zette. Julian is gevaarlijk, Audrey. Hij heeft geen scrupules. Alles wat Dominic verkeerd deed uit pure arrogantie, doet Julian uit berekende kwaadaardigheid.” De angst die ik al dagen niet meer had gevoeld, begon langzaam terug te kruipen in mijn borst.
Niet voor mezelf, maar voor Liam en Chloe. Zij lagen daar in hun couveuses, zo fragiel en onbeschermd tegen de intriges van een familie die nooit ophield met vechten om macht. “We zijn hier veilig, grootvader,” zei ik zo moedig mogelijk, al trilde mijn stem lichtjes. “Dit ziekenhuis is van ons. De beveiliging staat onder jouw bevel.” “De beveiliging houdt eerlijke mensen buiten, schat,” antwoordde Alexander bitter.
“Maar Julian vecht niet volgens de regels van eerlijke mensen.” Nog voordat we het gesprek konden voortzetten, werd er op de zware houten deur van de privékamer geklopt. Maar het was geen zacht, beleefdklopje van een verpleegster. Het klonk hard, ritmisch en vol absolute minachting voor de rust van de afdeling. De deur vloog open voordat we konden antwoorden.
In de deuropening stond een man in een kostuum van Italiaanse snit. Zijn haar was strak achterover gekamd en om zijn mond speelde een koude, cynische glimlach. Zijn ogen, exact dezelfde ijsblauwe kleur als de mijne, gleden traag door de kamer totdat ze op mij bleven rusten. “Goedendag, grootvader. En dag, kleine zus,” zei Julian Sterling met een stem die door de hele kamer galmde, terwijl hij met trage stappen naar binnen liep en de deur achter zich dichttrok.
