DEEL 12 — De derde erfgenaam
Hannah greep mijn arm.
"Er is een achterdeur."
We renden door de donkere loods.
Buiten klonk het geluid van auto's.
Maya hield Nora's hand vast.
"Niet loslaten!"
We bereikten een kleine uitgang aan de achterkant.
Hannah wees naar een smalle steeg.
"Daar!"
We renden.
Achter ons sloeg een deur open.
"Stop!"
Een mannenstem.
We keken niet om.
Pas toen we drie straten verder waren, durfden we te stoppen.
Hannah leunde tegen een muur.
"Ze weten dat ik leef."
"Wie?"
"De mensen die al twintig jaar zoeken naar het bewijs."
Maya keek haar aan.
"Je zei dat ik een broer of zus heb."
Hannah knikte.
"Een dochter."
Mijn hart maakte een sprong.
"Waar is ze?"
Hannah keek naar Nora.
"Ze is hier."
Niemand sprak.
Nora keek verward.
"Wat bedoelt u?"
Hannah zakte door haar knieën.
"Jouw moeder heeft je niet alles verteld."
Nora keek naar mij.
Ik voelde mijn gezicht verstarren.
"Mijn dochter..."
Hannah schudde haar hoofd.
"Nora is de dochter van jouw zoon."
Ik keek naar mijn kleindochter.
Mijn hele leven had ik gedacht dat Nora mijn kleindochter was via mijn dochter.
Maar mijn dochter had nooit kinderen gehad.
Nora was geadopteerd.
Dat wist ik.
Maar ik had nooit geweten wie haar biologische ouders waren.
Maya fluisterde:
"Dat betekent..."
"Ja," zei Hannah.
"Nora is jullie halfzus."
Nora deed een stap achteruit.
"Nee."
Haar stem brak.
"Dat kan niet."
Ik wilde naar haar toe gaan.
Maar ze liep weg.
"Nora!"
Ze draaide zich om.
"Jullie hebben allemaal tegen me gelogen!"
Toen rende ze de straat op.
Maya ging achter haar aan.
Ik bleef met Hannah achter.
"Waarom heb je dit nooit verteld?"
"Omdat Nora het bewijs is."
"Waarvan?"
"Van de waarheid over je zoon."
Hannah haalde een kleine USB-stick uit haar jas.
"Hierop staat alles."
"Wat?"
"De originele administratie van het ziekenhuis."
Ik keek haar aan.
"Over mijn zoon?"
"Over de nacht dat hij stierf."
Ik pakte de USB-stick.
"Wat staat erop?"
Hannah keek me recht aan.
"Dat hij niet alleen was toen hij werd vermoord."
Mijn hart bonsde.
"Wie was erbij?"
Hannah antwoordde:
"Je eigen broer."
Op dat moment hoorden we een auto remmen.
Maya kwam alleen terug.
"Nora is verdwenen."
Hannah sloot haar ogen.
"Nee..."
"Wat?"
Ze keek naar de straat.
"Ze hebben haar meegenomen."
Mijn bloed werd koud.
Op de grond lag Nora's telefoon.
Het scherm was gebarsten.
Er stond één nieuw bericht op.
ALS JULLIE DE USB-STICK WILLEN TERUGZIEN, KOM DAN NAAR HET OUDE ZIEKENHUIS.
Daaronder stond een tweede zin.
EN KOM ALLEEN.
