DEEL 2 – Willems laatste beslissing
Ik keek naar notaris Vermeer en voelde mijn hart sneller slaan.
“Waarom ik?” vroeg ik zacht.
Vermeer legde de tweede envelop op tafel.
“Omdat Willem wist dat zijn familie u nooit als gelijke zou accepteren.”
Timo lachte bitter.
“Dit is belachelijk. Mijn vader zou mij nooit buitensluiten.”
Vermeer keek hem rustig aan.
“Uw vader heeft u inderdaad niet buitengesloten. Hij heeft alleen besloten dat uw schulden geen erfenis konden worden.”
Timo verstijfde.
“Welke schulden?”
Vermeer opende zijn aktetas en haalde een stapel documenten tevoorschijn.
“De €247.000 die u van uw vader ontving, was geen schenking. Het was een lening. En volgens deze overeenkomst moest het volledige bedrag worden terugbetaald.”
Serena werd wit.
“Maar we hebben dat geld niet meer.”
“Ik weet het,” antwoordde Vermeer.
Ingrid keek mij woedend aan.
“Wat heeft zij hiermee te maken?”
Vermeer draaide zich naar haar om.
“Alles.”
Hij schoof een document naar mij toe.
“Willem heeft bepaald dat u de controle krijgt over een deel van zijn vermogen, inclusief een woning en aandelen. Maar daar stond één voorwaarde tegenover.”
Ik keek naar de laatste pagina.
Mijn adem stokte.
De erfenis zou pas definitief worden als ik ontdekte wie Willem werkelijk had bedrogen.
Ik keek langzaam op.
“Wie?”
Vermeer keek naar Timo.
Toen naar Ingrid.
“Dat,” zei hij zacht, “moet u zelf ontdekken.”
