"Lieve Emily,"
"Als je deze brief leest, leef ik waarschijnlijk niet meer."
"Ik hoopte altijd dat ik genoeg tijd zou hebben om alles persoonlijk uit te leggen."
"Dat is mij niet gelukt."
Mijn zicht werd wazig.
"Het restaurant was nooit mijn grootste zorg."
"Jij was dat."
Ik voelde Hannah's kleine hand mijn vingers vastpakken.
"Kevin kwam niet toevallig in jouw leven."
Iedereen keek op.
"Hij ontmoette jou maanden nadat hij eerst contact met mij had gezocht."
Mijn adem stokte.
"Hij wist toen al dat de eigendom ooit volledig van jou zou worden."
Frank sloot zijn ogen.
Blijkbaar wist hij dit al.
Ik las verder.
"Ik heb jarenlang gedaan alsof ik hem geloofde."
"Elke keer dat hij dacht dat hij mij had misleid, gaf hij mij juist nieuw bewijs."
Daarna kwam de laatste pagina.
"Vergeef mij dat ik je niet eerder de waarheid vertelde."
"Maar er is nog één geheim."
Mijn hart bonsde.
"Zoek naar dossier 27."
"Daarin vind je de naam van degene die Kevin al die jaren heeft beschermd."
"Die persoon is veel gevaarlijker dan Kevin ooit zal zijn."
De brief eindigde met één zin.
"Vertrouw niemand voordat je dossier 27 hebt gelezen."
Het werd doodstil.
Helena keek meteen naar de archiefdozen uit de verborgen kelder.
"Dossier 27..."
Samen begonnen we te zoeken.
Doos na doos ging open.
Oude belastingpapieren.
Fotoalbums.
Kasboeken.
Na bijna twintig minuten vond Frank eindelijk een donkerrode map.
Op de rug stond slechts:
27
Hij gaf hem aan mij.
Ik opende de map.
De eerste pagina bevatte een foto.
Ik keek er nauwelijks een seconde naar voordat mijn adem wegviel.
"Nee..."
Het was geen onbekende.
Geen zakenman.
Geen crimineel.
Het was iemand die ik al jaren kende.
Inspecteur Laura De Vries pakte de map voorzichtig uit mijn handen.
Haar gezicht verstarde.
"Onmogelijk..."
"Kent u hem?" vroeg ik.
Ze knikte langzaam.
"Dit is..."
Voordat ze de naam kon uitspreken, ging haar portofoon af.
"Inspecteur!"
Een agent klonk buiten adem.
"We hebben Kevin gevonden."
Laura greep direct de portofoon.
"Waar?"
"Langs de rivier."
"Leeft hij nog?"
Een korte stilte volgde.
Daarna kwam het antwoord.
"Ja."
"Maar hij wil slechts met één persoon spreken."
"Met wie?"
De stem van de agent trilde.
"Met Emily."
