deel 8: De Strijd om de Erfenis
De volgende ochtend stonden oom Henk en ik vroeg op de stoep bij het notariskantoor in het historische hart van Breda. De lucht was mistig en de historische gevels van de stad leken toe te kijken op wat een definitieve afrekening zou worden. We hadden een spoedafspraak geregeld met mr. Van de Berg, een oude bekende van de familie die al decennialang de testamenten en vastgoedpapieren beheerde.
Toen we de spreekkamer binnenkwamen, keken we niet alleen naar de notaris, maar tot onze grote verrassing zaten mam en Jessica al aan de grote ovale tafel. Hun gezichten stonden strak van woede en frustratie. Mam keurde me geen blik waardig, maar Jessica begon meteen te gillen zodra we de deur opendeden. "Wat doen horen zij hier?!" schreeuwde Jessica tegen de notaris, wijzend naar mij en oom Henk.
"Dit is een familiekwestie! Zij heeft niets te zoeken bij de bespreking van de nalatenschap van ons huis!" Mr. Van de Berg hief rustig zijn hand op om stilte te gebieden. Zijn bril gleed een stukje naar beneden op zijn neus terwijl hij ons indringend aankeek. "Rustig aan, mevrouw de bruid," zei hij met een koele, zakelijke kalmte. "Aangezien de eigendomspapieren en de erfenskwestie van uw overleden vader zowel de rechten van uw zus als die van uw moeder raken, heeft zij hier wel degelijk een legitieme stoel aan tafel.
Sterker nog, ik heb zojuist de documenten bekeken die oom Henk mij heeft overhandigd." Jessica’s gezicht betrok. Ze keek mam aan, wiens lippen trilden van angst. "Welke documenten?" vroeg mam met een schorre stem. "De origineleakte van het testament," antwoordde de notaris zakelijk. "Waarin duidelijk is vastgelegd dat het herenhuis aan de singel bij het overlijden van uw vader gelijkelijk verdeeld moest worden onder de twee dochters, en dat de hypotheekvrije status nooit belast mocht worden zonder schriftelijke instemming van beide partijen.
Wat u en Jessica de afgelopen jaren hebben gedaan met de tweede hypotheek, mevrouw... dat grenst aan contractvervalsing." De stilte in de spreekkamer was zo diep dat je een speld kon horen vallen. Jessica’s ogen werden groot van pure ontsteltenis. Dit was de nekslag voor hun kaartenhuizenplan.
