deel 7: Het Geheimen van het Herenhuis
De avond viel kil en donker over Breda toen ik in de auto stapte en naar de buitenwijk reed waar oom Henk woonde. Zijn huis rook naar oude boeken, pijptabak en de vertrouwde veiligheid die ik zo lang had gemist. Oom Henk ontving me met een warme kop koffie en een blik vol medelijden, maar ook vol vastberadenheid. "Je moet begrijpen waarom ze zo panisch reageerden over die bruiloft en over dat geld," begon oom Henk terwijl hij ging zitten in zijn versleten leren fauteuil.
"Het gaat allang niet meer om de kosten van een feestzaal. Het herenhuis waar je moeder en Jessica nu wonen... dat staat op springen wat betreft de schulden." Ik keerde hem verbaasd aan. "Op springen? Hoe kan dat? Dat huis is toch al generaties in de familie?" "Was," corrigeerde oom Henk streng. "Je moeder heeft zich destijds laten overhalen door Jessica en haar ex-vriend om een tweede hypotheek te nemen om Jessica’s droombedrijfje en die extravagante levensstijl te bekostigen.
Ze hebben de boel verpand. Als die bruiloft niet doorging en de schuldeisers achter de deur stonden, moesten ze een zondebok hebben om de aandacht af te leiden van hun eigen financiële ondergang." Het puzzelstukje viel op zijn plek met een vernietigende helderheid. De reden waarom Jessica zo agressief deed over dat geld, de reden waarom mam haar de hand boven het hoofd hield—het was geen gewone familieruzie.
Het was pure paniek. Ze waren bankroet, en ze probeerden mij te gebruiken om de laatste centen binnen te harken voordat het schip definitief zonk. "En nu?" vroeg ik, terwijl een koud rilling over mijn rug liep. "Wat is hun plan nu alles is uitgekomen?" "Ze proberen de boel te redden door jou als de schuldige neer te zetten bij de notaris en de schuldeisers, denk ik," zei oom Henk ernstig.
"Maar we kunnen ze voor zijn. Ik heb nog wat oude documenten van de erfenis van je vader. Als we snel handelen, kunnen we ervoor zorgen dat jouw deel van het herenhuis veiliggesteld wordt voordat de bank de boel in beslag neemt." De grond leek onder mijn voeten te wankelen. Niet alleen was mijn familie een web van leugens, ze hadden ook nog eens geprobeerd om mijn wettelijke erfdeel te verduisteren voor een egoïstische droom.
