Deel 6: De Schokkende Ontdekking in het Lege Huis
Het was vrijdagochtend toen Stuart en Jennifer besloten om onaangekondigd langs te gaan om de ‘laatste formaliteiten’ voor Cedar Grove door te spreken en alvast de maten op te nemen voor de keukenrenovatie. Ze hadden de sleutel die hij al jaren in zijn zak hield. Met een zelfverzekerde grijns stak Stuart de sleutel in het slot en drukte de deur open. ‘Kijk, Jennifer,’ riep hij naar binnen, ‘we kunnen beginnen met inpakken.’ Maar in plaats van de vertrouwde geur van bloemen en vers geette thee, werden ze begroet door een holle, kille galm.
Ze liepen de hal in en zagen tot hun totale ontsteltenis dat de woonkamer volkomen leeg was. Geen antieke fauteuils, geen familiefoto's aan de muur, geen spoor van de vertrouwde inboedel die ze al in gedachten hadden verdeeld. ‘Wat is dit in vredesnaam?’ riep Jennifer uit, terwijl haar hakken klakten op het naakte parket. Stuart rende naar de keuken, waar hij om zich heen keek alsof hij water in brand zag staan. Op de keukentafel lag een enkele envelop met daarop zijn naam in mijn sierlijke, bekende handschrift.
Met trillende vingers scheurde Stuart de envelop open. Er zat slechts een kort briefje in, geschreven met een pen die geen enkele twijfel overliet: “Lieve Stuart, je wilde graag dat ik kleiner ging wonen en dat ik mijn toekomst regelde. Bij deze. Het huis is verkocht, het geld staat op een veilige plek waar jij geen hand naar kunt uitsteken, en Cedar Grove zal op mij moeten wachten. Veel succes met je eigen toekomst. Liefs, mam.” De woorden sloegen in als een bom. Stuart kon zijn ogen niet geloven; hij las de brief drie keer achter elkaar, terwijl Jennifer hysterisch begon te gillen dat dit een grap moest zijn.
Maar het was geen grap. Toen Stuart verwoed naar zijn telefoon greep om de makelaar te bellen, kreeg hij te horen dat de verkoop volledig legaal, door de eigenaresse zelf en met medeweten van de notaris was afgehandeld. De familie Henderson was inmiddels de wettelijke eigenaar van het pand en zou binnenkort beginnen met de renovatie. Stuart stond daar in het lege huis, omringd door vier muren die ineens niets meer waard waren voor zijn hebzuchtige plannen. Zijn adem stokte in zijn keel toen hij besefte dat hij niet alleen geen cent van de opbrengst zou zien, maar dat zijn hele financiële kaartenhuis in elkaar was gestort.
