Deel 8: De Avond van het Gala
De lichten van het Conservatorium Hotel in Amsterdam schitterden in de herfstre Regenachtige avond. De historische binnenplaats was omgetoverd tot een luxueuze ontvangstruimte waar champagneglazen fonkelden onder de kroonluchters en de zachte klanken van een live jazzduo door de lobby rolden. Genodigden in strakke smokings en elegante avondjurken liepen af en aan, pratend over miljoenencontracten, aandelenmarkten en wereldwijde technologische innovaties.
Om stipt acht uur arriveerden Gavin en Naomi. Ze stapten uit een glimmende huurauto die Gavin speciaal voor deze avond had geregeld om indruk te maken. Naomi droeg een opvallende rode avondjurk met glitters, en Gavin had zich gestoken in een duur maatpak van een bekend Italiaans merk. Hun gezichten straalden van zelfvoldaanheid; ze liepen alsof het hele hotel aan ಅವರ voeten lag.
Ze werden bij de ingang opgevangen door de hostess, die hun uitnodiging controleerde. “Welkom bij Nexus Technologies,” zei de jonge vrouw vriendelijk. “U staat inderdaad op de lijst. U kunt doorlopen naar de centrale zaal. Tafel veertien bevindt zich aan de rand van het ereterras.” Gavin knikte gewichtig, alsof hij hier wekelijks over de vloer kwam. “Dank u. Kom, Naomi, laten we even een glas champagne pakken voordat de officiële speeches beginnen. Ik moet zo nog even spreken met de hoofdinvesteerder uit Frankfurt.”
Ze liepen de grote zaal in, vol trots om zich heen kijkend. Wat ze echter niet wisten, was dat tafel veertien niet zomaar een tafel was; het was de plek die Maarten en ik speciaal hadden uitgekozen: precies in het zicht van het hoofdpodium, vlak naast de tafel waar de Raad van Bestuur plaatsnam.
Ik stond intussen op het verhoogde bordes aan de andere kant van de zaal, in gesprek met een van de Duitse financiers. Mijn maatpak zat als gegoten – geen grote logo’s, geen opzichtige tierlantijntjes, maar pure, ambachtelijke kwaliteit die uitstraalde wie ik was zonder dat ik een woord hoefde te zeggen.
Toen Gavin en Naomi plaatsnamen aan hun tafel, keek Gavin rond om te zien wie er nog meer in de buurt zaten. Toen zijn blik over het ereterras gleed en op het hoofdpodium viel, bleef hij stokstijf stilstaan. Zijn glas champagne trilde even in zijn hand.
