DEEL 2
Nog voordat ik de oprijlaan van het landhuis had verlaten, begon mijn versleutelde telefoon onophoudelijk te trillen.
Niet één oproep.
Niet tien.
Honderden.
Allemaal van mensen die zes jaar lang geen enkel teken van leven van mij hadden ontvangen.
Ik nam alleen Arthur op.
"Mijn Lady... het nieuws heeft de Raad bereikt."
Zijn stem bleef kalm, maar ik hoorde de ingehouden woede.
"Alle dertien families hebben hun vertegenwoordigers opgeroepen. Ze wachten slechts op uw bevel."
Ik keek naar Lily, die uitgeput tegen mijn schouder lag. Haar kleine lichaam schokte nog steeds na van het huilen.
Op haar armpje zag ik een donkere blauwe plek.
Mijn vingers balden zich tot vuisten.
"Niemand raakt haar ooit nog aan."
Arthur zweeg even.
"Er is nog iets."
"David Thorne heeft de jade haarspeld niet alleen gehouden."
"Een uur geleden heeft hij aangekondigd dat hij vanavond tijdens het Grand Aster Gala zijn verloving met Chloe bekendmaakt."
Ik glimlachte.
"Perfect."
"Laat hem de haarspeld dragen."
Arthur antwoordde slechts één woord.
"Begrepen."
* * *
Ondertussen, terug in het landhuis...
David schonk zichzelf een glas whisky in.
Chloe draaide lachend voor de spiegel.
"Zie je wel?" zei ze zelfgenoegzaam.
"Ze was niets meer dan een bange huisvrouw."
David haalde zijn schouders op.
"Ze zal binnen een week vergeten zijn."
Hij pakte de jade haarspeld van tafel.
"Best mooi eigenlijk."
Chloe glimlachte hebberig.
"Mag ik hem dragen vanavond?"
Op datzelfde moment stormde zijn financieel directeur de kamer binnen.
Zijn gezicht was lijkbleek.
"Meneer Thorne..."
"Al onze kredietlijnen zijn zojuist bevroren."
David fronste.
"Wat?"
"Dat is onmogelijk."
Voordat iemand kon antwoorden, ging opnieuw een telefoon af.
Toen nog één.
En nog één.
Zijn zakenpartners.
Investeerders.
Bestuursleden.
Iedereen belde tegelijk.
Hij nam op.
"David!" klonk een paniekerige stem.
"Wat heb jij gedaan?"
"Drie internationale banken hebben alle samenwerking met jouw groep stopgezet."
Klik.
De volgende oproep.
"Ons contract is per direct beëindigd."
Klik.
Nog één.
"Wij willen nooit meer met jou geassocieerd worden."
Binnen vijf minuten verloor David meer dan hij in twintig jaar had opgebouwd.
Zijn handen begonnen te trillen.
"Zoek uit wie hierachter zit!"
De directeur slikte.
"We hebben geprobeerd dat te achterhalen..."
Hij keek angstig naar de jade haarspeld.
"Overal krijgen we hetzelfde antwoord."
"Bevel van... Sterling."
De kleur verdween uit Davids gezicht.
"Sterling?"
"Welke Sterling?"
Niemand antwoordde.
Want iedereen in de zakenwereld kende maar één familie die geen achternaam nodig had.
De familie die regeringen liet wachten.
De familie waarvoor miljardairs opstonden zodra zij een ruimte binnenkwamen.
Maar David begon nog steeds te lachen.
"Toeval."
"Het kan onmogelijk met Kate te maken hebben."
Op datzelfde moment verscheen op alle televisieschermen in de kamer hetzelfde bericht.
BREAKING NEWS
De mysterieuze erfgename van de Sterling-familie zal vanavond na zes jaar afwezigheid onverwacht verschijnen op het Grand Aster Gala.
De camera toonde slechts één detail.
Een lege fluwelen standaard.
Met daaronder een naamplaatje.
GERESERVEERD VOOR LADY CATHERINE STERLING.
David liet zijn glas uit zijn handen vallen.
Het glas spatte uiteen.
Zijn blik gleed langzaam naar de jade haarspeld die Chloe inmiddels trots in haar haar had gestoken.
Voor het eerst die dag...
voelde hij echte angst.
En duizenden kilometers verderop begon een colonne van zwarte gepantserde auto's zich in beweging te zetten.
Hun bestemming was het Grand Aster.
Hun opdracht was eenvoudig.
Breng Lady Catherine veilig thuis.
En reken af met iedereen die haar dochter had durven aanraken.
Wordt vervolgd...
