DEEL 14 — BESTAND ZERO
Mijn blik bleef op het scherm van de harde schijf rusten.
"Vertrouw David... maar vertel hem nooit waar Bestand Zero ligt."
Ik voelde mijn hart bonzen.
David keek me bezorgd aan.
"Tessa, wat is er?"
Ik sloot de kist onmiddellijk.
"Niets."
Het was de eerste leugen die ik ooit tegen mijn man vertelde.
En ik haatte mezelf ervoor.
Maar als mijn grootvader me één ding had geleerd, was het dat sommige geheimen alleen bewaard konden blijven als zelfs de mensen van wie je hield ze niet kenden.
Beneden klonken schoten.
Whitmore keek uit het raam.
"Ze zijn binnen."
"We hebben hooguit twee minuten."
Plotseling begon de harde schijf te piepen.
Op het kleine scherm verscheen een nieuw bericht.
BIOMETRISCHE VERIFICATIE VEREIST
Ik legde mijn duim op de sensor.
Een zachte klik.
Het scherm veranderde.
Geen documenten.
Geen foto's.
Alleen een videoboodschap.
Everett Langley verscheen in beeld.
Hij zag er ouder uit dan ik hem ooit had gezien.
Zijn stem was vermoeid.
"Tessa..."
"Als je dit kunt bekijken, betekent het dat ik heb gefaald."
"Gabriel heeft Phoenix overgenomen."
Hij zweeg even.
"Maar hij zoekt niet naar Phoenix."
"Hij zoekt naar Bestand Zero."
Mijn adem stokte.
"Bestand Zero bevat geen geld."
"Geen namen."
"Geen bankrekeningen."
"Het bevat iets veel gevaarlijkers."
Hij keek recht in de camera.
"De echte identiteit van de mensen die al vijftig jaar oorlogen, regeringen en financiële crises manipuleren."
Ik voelde kippenvel over mijn armen lopen.
Dit was veel groter dan de familie Langley.
Veel groter dan Phoenix.
Plotseling begon het beeld te storen.
Een onbekend gezicht verscheen enkele seconden in beeld.
Een jonge vrouw.
Donker haar.
Groene ogen.
Ze leek...
op mij.
Voordat ik iets kon zeggen, werd het scherm zwart.
David keek me aan.
"Wat heb je gezien?"
Ik wilde antwoorden.
Maar op dat moment vloog de deur van de kamer open.
Drie gewapende mannen stormden naar binnen.
"Laat alles vallen!"
Whitmore schoot als eerste.
BANG!
Een van de aanvallers viel neer.
De andere twee openden onmiddellijk het vuur.
Glas en hout vlogen door de kamer.
David trok mij achter de open haard.
Lucas wist een van de mannen te ontwapenen.
Colton sloeg de ander tegen de grond.
Na minder dan een minuut was het voorbij.
De stilte voelde bijna onwerkelijk.
Eén van de aanvallers leefde nog.
Sophie boog zich over hem.
"Wie heeft jullie gestuurd?"
De man begon te lachen.
"Binnen een uur maakt het toch niets meer uit."
Hij beet plotseling op iets in zijn kies.
Schuim verscheen op zijn lippen.
Enkele seconden later was hij dood.
Zelfmoord.
Geen ondervraging.
Geen antwoorden.
Whitmore vloekte zacht.
Toen hoorde ik een melding op de harde schijf.
LOCATIE VAN BESTAND ZERO GEAUTORISEERD
Een kaart verscheen.
Geen bank.
Geen bunker.
Geen geheime militaire basis.
Maar een plek die ik nooit had verwacht.
Het familiegraf van de familie Langley.
Precies onder het graf van mijn grootvader.
David keek naar de kaart.
"Dat kan niet..."
Ik keek hem aan.
"Waarom niet?"
Hij slikte.
"Omdat ik erbij was toen Everett werd begraven."
"Zijn graf..."
"...werd nooit gesloten."
Mijn hart leek stil te staan.
"Wat bedoel je?"
David keek me recht in de ogen.
"Je grootvader..."
"...ligt helemaal niet in zijn graf."
Op datzelfde moment begon mijn telefoon te trillen.
Een video-oproep.
Afzender:
GABRIEL CROSS
Ik nam op.
Op het scherm verscheen Everly.
Ze keek recht in de camera.
"Mama..."
Daarna schoof Gabriel in beeld.
Hij glimlachte.
"Je hebt precies gedaan wat Everett had voorspeld."
Hij hield een tweede, identieke harde schijf omhoog.
"Nu hebben we allebei een deel van Bestand Zero."
Hij keek me strak aan.
"De vraag is alleen..."
"...wie vindt het andere deel als eerste?"
Wordt vervolgd...
