DEEL 18
Ik kon alleen maar naar hem staren.
Richard.
Levend.
Na alles wat ik had gezien.
Na de begrafenis.
Na de politie.
Na zijn graf.
“Dat kan niet…”
Richard keek me aan.
“Jawel, Anna.”
Daniel stond naast me alsof hij aan de grond genageld was.
“Papa?”
Richard keek naar hem.
“Daniel.”
Mijn zoon zette een stap naar voren.
“Je bent dood.”
Richard glimlachte verdrietig.
“Dat was precies de bedoeling.”
Ik voelde woede door mijn lichaam trekken.
“Dertig jaar.”
Richard keek me aan.
“Wat?”
“Dertig jaar heb je tegen me gelogen.”
“Om je te beschermen.”
“Waartegen?”
Hij keek naar Thomas.
“Daartegen.”
Thomas verstijfde.
“Richard.”
“Je had nooit terug moeten komen.”
Daniel keek van de een naar de ander.
“Kan iemand mij eindelijk vertellen wat hier gebeurt?”
Richard haalde diep adem.
“Je moeder en ik hadden één afspraak.”
Ik keek hem woedend aan.
“Welke afspraak?”
“Dat jij veilig zou blijven.”
“Veilig?”
Ik lachte bitter.
“Je hebt mijn hele leven een leugen gemaakt.”
“Een leugen die je in leven hield.”
Daniel schudde zijn hoofd.
“Waarom heb je mijn dood geënsceneerd?”
Richard keek hem aan.
“Omdat iemand mij wilde vermoorden.”
“Wie?”
Richard zweeg.
Ik voelde een koude rilling.
“Was het Robert?”
“Nee.”
“Thomas?”
“Nee.”
“Eva?”
“Nee.”
“Dan wie?”
Richard keek recht naar mij.
“Jij.”
Mijn hart stopte.
“Wat?”
Daniel deed een stap achteruit.
“Mijn moeder?”
Richard knikte.
“Niet omdat jij me wilde vermoorden.”
Hij keek me verdrietig aan.
“Maar omdat iemand jouw identiteit gebruikte.”
Ik begreep er niets van.
“Welke identiteit?”
Richard haalde een map uit zijn jas.
“Anna van der Velde bestaat officieel niet.”
Mijn adem stokte.
“Wat bedoel je?”
“De naam die jij je hele leven hebt gebruikt…”
Hij hield de map omhoog.
“Is niet jouw echte naam.”
Daniel keek me aan.
“Mam?”
Ik voelde mijn handen trillen.
Richard opende de map.
Binnenin lag een oude geboorteakte.
Een foto.
En een paspoort.
Op het paspoort stond een andere naam.
Isabelle Laurent.
Ik keek naar Richard.
“Wie is dat?”
Hij antwoordde zacht:
“Jij.”
Ik schudde mijn hoofd.
“Nee.”
“Je bent als kind naar Nederland gebracht.”
“Door wie?”
Richard keek naar Thomas.
“Door hem.”
Thomas sloot zijn ogen.
“Richard…”
“Het is tijd.”
Ik voelde tranen over mijn wangen lopen.
“Waarom heeft niemand mij dit verteld?”
Richard keek naar Daniel.
“Omdat jouw grootvader een machtige man was.”
“Wat heeft hij met mijn moeder te maken?”
Richard antwoordde:
“Hij was betrokken bij een crimineel netwerk dat tientallen jaren geleden vrouwen en kinderen gebruikte voor illegale adopties.”
Daniel werd bleek.
“En mijn moeder?”
“Anna was één van de kinderen die verdwenen.”
Ik voelde mijn adem verdwijnen.
“Dus ik…”
“Je echte ouders zijn nooit officieel geregistreerd.”
Ik keek naar Thomas.
“En jij wist dit?”
Hij knikte.
“Ik wist het.”
“Waarom heb je me dan niet gezocht?”
“Omdat ik dacht dat je dood was.”
Richard keek naar hem.
“En dat was precies wat iedereen moest geloven.”
Daniel keek naar Richard.
“En mijn geboorte?”
Richard legde een tweede document neer.
“Jij bent geboren uit Anna en Thomas.”
Daniel keek naar mij.
“Dus Robert…”
“Robert is niet je biologische vader,” zei Richard.
Mijn hart zonk.
“Maar de DNA-test…”
Richard schudde zijn hoofd.
“De test was vervalst.”
Daniel staarde hem aan.
“Door wie?”
Richard keek naar de deur.
“Door degene die al die jaren achter ons aan zat.”
Op dat moment klonk er een schot.
De ramen sprongen uiteen.
Richard duwde Daniel naar beneden.
“GA!”
De politieagent trok zijn wapen.
Thomas trok mij achter een muur.
Buiten klonken voetstappen.
Richard keek naar mij.
“Anna, luister naar me.”
“Wat?”
“Je moet naar kamer 17.”
“Waarom?”
Hij keek naar Daniel.
“Omdat daar het enige bewijs ligt dat jouw echte identiteit kan bewijzen.”
“En wie schiet er op ons?”
Richard keek naar de donkere gang.
“De persoon die al dertig jaar probeert te voorkomen dat jij ontdekt wie je werkelijk bent.”
Daniel keek naar hem.
“Wie?”
Richard fluisterde:
“Je grootvader.”
Ik verstijfde.
“Maar mijn vader is al lang dood.”
Richard keek me recht aan.
“Nee, Anna.”
Hij wees naar de donkere gang.
“Hij leeft.”
En toen ging het licht uit.
