Deel 9: De Sleepwagen Arriveert
De grote gele sleepwagen minderde vaart en zette zijn zwaailichten aan, een fel oranje licht dat over de strakke gevels van de buitenwijk danste. De chauffeur zette de wagen stil pal achter de zwarte SUV op de oprit, blokkeerde de weg en trok met een luide klik de handrem aan.
Grady verstijfde toen hij de sleepwagen zag. Zijn ogen werden groot en hij begon wild met zijn armen te zwaaien naar de chauffeur, die rustig uit de cabine stapte met een klembord in zijn hand. "Hé! Wat denk je dat je aan het doen bent?! Je kunt die auto niet zomaar meenemen! Dit is diefstal!" schreeuwde Grady, terwijl hij naar de oprit rende.
De chauffeur, een grote man met een vriendelijk maar vastberaden gezicht en een tatoeage op zijn onderarm, keek op zijn klembord en trok zijn wenkbrauw op. "Meneer Whitlow? Ik heb hier een directe opdracht van de eigenaar en de financieringsmaatschappij. Contractnummer 884-X. De lease is ontbonden en het voertuig moet per direct worden ingevorderd wegens onregelmatigheden in de registratie."
Kelsey stond een paar meter verderop, haar armen strak over elkaar gekruist, met een ijskoude blik in haar ogen. Ze zei geen woord meer, maar je kon aan alles zien dat haar besluit vaststond. Dit huwelijk was op sterven na dood.
Corbin, de financieel manager van de dealer, stapte op dat moment uit een tweede auto die achter de sleepwagen was gestopt. Hij liep met een aktetas in zijn hand naar mij toe, knikte respectvol en liep toen door naar Grady.
"Meneer Whitlow, zoals mevrouw Whitlow vanmorgen al heeft aangegeven, trekt het hoofdkantoor alle begunstiging in," zei Corbin zakelijk en luid genoeg zodat iedereen het kon horen. "U heeft de afgelopen drie jaar gereden in een voertuig dat volledig door uw moeder werd onderhouden, terwijl u de administratie vervalst heeft door onbevoegden toe te voegen aan het contract."
Grady keek van Corbin naar mij, en toen naar Kelsey, die nu haar telefoon tevoorschijn haalde en met trillende vingers begon te typen, vermoedelijk om een advocaat of haar ouders te bellen. "Dit kan niet zomaar... ik eis dat jullie weggaan, anders bel ik de politie!"
"Bel de politie gerust, Grady," zei ik rustig terwijl ik uitstapte en naast Corbin kwam staan. "Dan kunnen we ze meteen even vertellen over de valsheid in geschrifte met betrekking tot die online machtiging. Kijken we wie er als eerste in de boeien wordt geslagen."
