DEEL 3 — DE MAN DIE NOOIT TERUG HAD MOGEN KOMEN
Claire lag bleek in het ziekenhuisbed toen ik haar hand voorzichtig vasthield.
De arts had gezegd dat ze geluk had gehad.
Nog een half uur buiten in de vrieskou... en haar hart had het misschien niet overleefd.
Ze opende langzaam haar ogen.
"Ethan..."
Ik kneep zacht in haar hand.
"Ik ben hier. Niemand zal je ooit nog iets aandoen."
Ze keek naar de deur alsof ze bang was dat iemand ieder moment kon binnenkomen.
"Je moeder en Natalie waren niet alleen..."
Mijn hart sloeg een slag over.
"Wie was er nog?"
Ze sloot haar ogen.
"Victor..."
Die naam had ik al meer dan twee jaar niet gehoord.
Victor de Vries.
De voormalige zakenpartner van mijn vader.
De man die volgens iedereen direct na de begrafenis naar België was vertrokken.
Maar mijn vader had hem nooit vertrouwd.
In het dossier dat de advocaat mij had gegeven, stond zijn naam tientallen keren vermeld.
Steeds naast grote geldbedragen die uit de familiebedrijven verdwenen waren.
"Wat deed Victor in ons huis?" vroeg ik.
Claire slikte moeizaam.
"Hij kwam met documenten. Hij zei dat jij ze al had ondertekend tijdens je uitzending."
"Dat is onmogelijk."
"Dat zei ik ook."
Ze begon te huilen.
"Toen ik weigerde te tekenen, werd je moeder woedend. Natalie pakte mijn telefoon af. Victor zei dat niemand jou zou geloven als ik ineens zou verdwijnen."
Mijn vuisten balden zich vanzelf.
Maar wat Claire daarna vertelde, maakte alles nog erger.
"Ik hoorde Victor tegen je moeder zeggen dat zodra het huis verkocht was... er geen reden meer was om mij in leven te laten."
Mijn adem stokte.
Dit ging allang niet meer alleen om een erfenis.
Het ging om een geplande misdaad.
Op datzelfde moment kwam een politieagent de kamer binnen.
"Meneer..."
"We hebben iets gevonden."
Hij legde een plastic bewijszak op tafel.
Daarin lag een beschadigde mobiele telefoon.
"Deze lag onder de sneeuw, vlak naast uw vrouw."
Ik herkende hem meteen.
Het was Claire's telefoon.
De rechercheur keek mij ernstig aan.
"Onze technische dienst heeft één videobestand kunnen herstellen."
"En op die beelden is duidelijk te zien wie uw vrouw naar buiten heeft gesleept."
Hij drukte op afspelen.
De eerste persoon die in beeld verscheen...
...was niet mijn moeder.
Het was iemand van wie ik had gezworen hem nooit meer terug te zien.
En op dat moment besefte ik dat mijn familie mij al jaren had voorgelogen.
