Deel 5: De Ochtend van de Waarheid
De ochtend van de bruiloft begon grijs en mistig. De wolken hingen laag boven Rotterdam, alsof de lucht zelf wist dat er iets zwaars stond te gebeuren. Om zeven uur stond ik al onder de douche. Ik koos geen eenvoudige werkkleding, maar een prachtig, op maat gemaakt pak in diep bordeauxrood. Het straalde autoriteit, rust en onverschrokkenheid uit.
Om negen uur reed mijn zwarte auto de ondergrondse parkeergarage van het Vale Grand Hotel binnen. De garage stond al vol met dure bolides van vroege gasten en leveranciers. Ik stapte uit, mijn hakken tikten scherp op de betonvloer. In mijn hand hield ik een dunne, zwarte lederen map.
Boven in het hotel was de chaos al begonnen. In de bruidssuite liep de spanning hoog op. Daniel stond voor de grote spiegel zijn stropdas recht te trekken, terwijl mijn vader nerveus door de kamer ijsbeerde. “Is alles klaar?” vroeg mijn vader snauwend naar een medewerker die de koffers droeg. “Ja, meneer Reeves, alles is onder controle,” antwoordde de man haastig. Daniel zuchtte diep en keek in de spiegel. “Vandaag begint ons nieuwe leven, pap. Zonder ballast. Zonder verleden. Alleen maar succes.”
Beneden in de grote foyer liepen de eerste genodigden binnen. Vrouwen in dure designerjurken en mannen in smoking begroeten elkaar met holle beleefdheden en champagneglazen in hun hand. Mijn moeder stond naast Victoria Vale bij de ingang, stralend van trots. Ze namen de felicitaties in ontvangst met de gratie van aristocraten die dachten dat de wereld aan তাদের voeten lag.
Ik liep intussen naar de directiekamer op de tiende verdieping. Richard Vale wachtte me daar op, samen met Evan en twee rechercheurs van de financiële opsporingsdienst die we discreet hadden ingeschakeld. Richard keek me aan met een ernstige blik. “Ben je er klaar voor, Claire?” Ik opende de zwarte map en legde het definitieve rapport op tafel. “De doden keren terug om hun rekeningen te vereffenen, Richard,” zei ik kalm. “Laten we naar beneden gaan.”
