DEEL 3 — Sienna was niet mijn mans minnares… ze was gestuurd om mij te testen
“Dezelfde persoon die ervoor zorgde dat Trevor zes jaar geleden met jou trouwde.”
Ik hoorde de woorden.
Maar mijn hersenen weigerden ze te verwerken.
“Wat bedoel je?”
Sienna keek naar Victor.
Victor keek weg.
Darius deed een stap naar voren.
“Wie heeft Trevor opdracht gegeven met Naomi te trouwen?”
Sienna antwoordde niet meteen.
Ze sloot de deur van het penthouse en controleerde de gang voordat ze verderging.
“Voordat ik antwoord geef, moet je één ding begrijpen.”
Ze keek naar mij.
“Trevor heeft je niet toevallig ontmoet.”
Mijn hart sloeg over.
“Wij ontmoetten elkaar op een benefietavond.”
“Ik weet het.”
“Hij kwam naar me toe.”
“Dat dacht je.”
Ik voelde mijn maag samentrekken.
“Wat zeg je?”
Sienna legde haar tas neer.
“De eerste keer dat Trevor je zag, wist hij al wie je was.”
Darius keek naar Victor.
“Hoe?”
Victor zuchtte.
“Omdat Naomi's familie en de Carters al jaren met elkaar verbonden zijn.”
Ik keek hem aan.
“Mijn familie?”
“Je vader.”
Mijn hart bonkte.
“Wat heeft mijn vader hiermee te maken?”
Victor liep naar het raam.
“Naomi, je vader heeft Trevor ooit een enorme gunst bewezen.”
“Welke?”
“Hij heeft hem geholpen zijn eerste bedrijf op te bouwen.”
Ik wist dat mijn vader Trevor financieel had geholpen toen we net getrouwd waren.
Maar ik had nooit geweten dat het verder ging.
Victor draaide zich om.
“Maar het was geen lening.”
“Wat dan?”
“Een investering.”
“Dat klinkt niet vreemd.”
“Er was één voorwaarde.”
Mijn keel werd droog.
“Welke?”
Victor keek me recht aan.
“Dat Trevor met jou zou trouwen.”
De kamer werd stil.
Ik lachte.
Een korte, ongelovige lach.
“Dat is belachelijk.”
“Was het maar zo.”
“Mijn vader zou zoiets nooit doen.”
Victor zweeg.
Ik voelde tranen in mijn ogen komen.
“Hij hield van mij.”
“Dat deed hij.”
“Dan zou hij mij nooit als onderdeel van een zakelijke deal gebruiken.”
Sienna keek naar mij.
“Hij wist dat je het ooit zou ontdekken.”
Ik keek haar aan.
“Hoe?”
“Door mij.”
Ze pakte haar telefoon.
“Mijn opdracht was niet om Trevor te verleiden.”
“Maar jullie sliepen samen.”
Sienna schudde haar hoofd.
“Nee.”
Mijn adem stokte.
“Wat?”
“Alle foto's die je zag…”
Ze keek me aan.
“…zijn gemaakt om jou te laten geloven dat we een affaire hadden.”
Ik dacht aan de berichten.
De hotelkamers.
De foto's.
Alles.
“Dus die waren nep?”
“Niet allemaal.”
“Wat betekent dat?”
Sienna zuchtte.
“Trevor ontmoette mij regelmatig. Maar nooit romantisch.”
“Waarom dan?”
“Om te praten over jou.”
Mijn hart deed pijn.
“Over mij?”
“Over je vermogen.”
Ik voelde mijn gezicht warm worden.
“Mijn vermogen?”
Darius antwoordde:
“Naomi, je weet toch dat je vader aandelen heeft nagelaten?”
Ik knikte.
“Mijn vader stierf drie jaar geleden.”
“En wat kreeg jij?”
“Een deel van zijn vermogen.”
Victor schudde zijn hoofd.
“Niet alleen een deel.”
Hij pakte een document.
“Jij bent de uiteindelijke begunstigde van een trust die pas zes jaar na je huwelijk volledig vrijgegeven wordt.”
Ik keek naar de datum.
Mijn vingers begonnen te trillen.
“Zes jaar.”
Victor knikte.
“Precies.”
Ik keek naar de kalender.
Nog twee weken.
“Dus Trevor heeft zes jaar op mijn geld gewacht?”
Sienna keek naar de grond.
“Dat was zijn plan.”
“En de scheiding?”
“Daarom moest hij wachten tot het geld volledig toegankelijk werd.”
Mijn maag keerde zich om.
“Maar waarom die affaire?”
“Om jou emotioneel te breken.”
“Wat?”
Sienna keek me aan.
“Een vrouw die zichzelf waardeloos voelt, stelt minder vragen.”
Die woorden sneden diep.
Alles wat ik de afgelopen maanden had gevoeld…
Mijn onzekerheid.
Mijn verdriet.
De gedachte dat ik saai was geworden.
Het was allemaal onderdeel geweest van een plan.
Ik keek naar mijn trouwring op het aanrecht.
“Dus hij wilde me laten geloven dat hij mij verliet voor een jongere vrouw.”
Sienna knikte.
“Zodat je bij de scheiding akkoord zou gaan met alles wat hij voorstelde.”
Darius pakte het document van tafel.
“En dit.”
Hij wees naar de overdracht van aandelen.
“Als Naomi dit tekent, krijgt Trevor controle over de trust.”
Ik keek naar Sienna.
“Waarom waarschuw je me dan?”
Ze zweeg.
“Waarom?”
Sienna haalde diep adem.
“Omdat ik ook ben gebruikt.”
“Door Trevor?”
“Nee.”
Ze keek naar Victor.
“Door hem.”
Mijn schoonvader werd bleek.
“Dat is niet waar.”
“Jawel.”
Sienna haalde een envelop uit haar tas.
“Victor huurde mij maanden geleden in.”
Ik keek naar mijn schoonvader.
“U?”
Victor keek naar mij.
“Ik probeerde Trevor tegen te houden.”
“Door een nep-affaire te creëren?”
“Ik moest weten hoe ver hij zou gaan.”
Sienna knikte.
“En ik moest bewijs verzamelen.”
Mijn hoofd tolde.
“Dus jij bent aan mijn kant?”
Sienna keek me recht aan.
“Niet helemaal.”
Mijn hart zonk.
“Wat betekent dat?”
“Mijn oorspronkelijke opdracht was om Trevor te ontmaskeren.”
Ze pakte haar telefoon.
“Maar drie dagen geleden ontdekte ik iets anders.”
Ze opende een opname.
Een gesprek.
Trevor's stem.
Ik herkende hem onmiddellijk.
“Zodra Naomi tekent, is alles van mij.”
Een andere stem vroeg:
“En als ze niet tekent?”
Trevor antwoordde:
“Dan zorgen we ervoor dat ze geen keuze meer heeft.”
Mijn adem stokte.
Darius keek naar mij.
“Wie is die andere man?”
Sienna pauzeerde de opname.
“Dat is het probleem.”
Ze keek naar Victor.
“Hij weet dat jij hem kent.”
Victor sloot zijn ogen.
“Wie?”
Sienna speelde het laatste gedeelte af.
De stem werd duidelijker.
Rustig.
Koud.
En toen hoorde ik een naam.
Richard Carter.
Mijn hart stopte.
“Mijn broer?”
Victor keek me aan.
“Naomi…”
Ik deed een stap achteruit.
Mijn broer Richard was zeven jaar geleden verdwenen.
Iedereen dacht dat hij naar Europa was verhuisd.
Maar ik had al die jaren geen contact met hem gehad.
Sienna keek me aan.
“Hij is niet verdwenen.”
“Waar is hij dan?”
Ze keek naar de deur.
“Hij is degene die Trevor de opdracht gaf.”
Ik kon nauwelijks ademhalen.
“Waarom?”
Sienna antwoordde:
“Omdat je broer degene is die jouw vader beloofde dat hij ooit controle zou krijgen over het familievermogen.”
Mijn telefoon begon te trillen.
Een onbekend nummer.
Ik nam op.
Niemand zei iets.
Toen klonk een mannenstem.
Een stem die ik sinds mijn jeugd kende.
“Hallo, kleine zus.”
Mijn lichaam bevroor.
Richard.
“Waar ben je?” fluisterde ik.
Hij lachte zacht.
“Dichterbij dan je denkt.”
Toen werd de verbinding verbroken.
Een seconde later verscheen er een bericht.
Een foto.
Mijn lege penthouse.
Genomen vanuit de overkant van de straat.
En onder de foto stond:
JE HAD NOOIT ALLES MOET LEEGHALEN. NU WEET IK DAT JE HEM NIET MEER VERTROUWT.
Ik keek naar het raam.
Darius trok onmiddellijk de gordijnen dicht.
Maar mijn telefoon trilde opnieuw.
Dit keer stond er maar één zin:
TREvor KOMT NIET OVER ZEVEN DAGEN TERUG.
HIJ KOMT MORGENAVOND THUIS.
