DEEL 4 — De man die dacht dat hij mij kon breken
Victor Bellini verwachtte een oude Adrian Romano.
De man die zonder twijfel elke vijand vernietigde.
Maar toen hij tegenover mij stond, zag hij iets anders.
Rust.
“Je bent veranderd,” zei hij spottend.
Ik keek hem aan.
“Ja.”
Hij glimlachte.
“Door een kind?”
Ik zei niets.
Want hij begreep het niet.
Hij dacht dat liefde een zwakte was.
Maar hij had nooit begrepen dat liefde iemand sterker kon maken.
* * *
Victor vertelde mij waarom hij achter mij aan zat.
Jaren geleden had mijn vader een geheim contract ondertekend.
Een contract dat betekende dat Victor recht dacht te hebben op een deel van mijn familiebedrijf.
Hij had jarenlang gewacht op het perfecte moment.
En toen ontdekte hij Lily.
Mijn enige zwakke plek.
* * *
“Je kunt niet alles beschermen, Romano.”
Ik keek hem rustig aan.
“Dat klopt.”
Hij glimlachte.
“Eindelijk geef je het toe.”
Ik stapte dichterbij.
“Maar ik hoef niet alles te beschermen.”
“Alleen wat belangrijk is.”
* * *
Die nacht keerde ik terug naar huis.
Lily zat nog wakker aan de keukentafel.
Ze had opnieuw getekend.
Dit keer stond er geen groot huis.
Geen donkere wolken.
Alleen drie mensen die elkaars handen vasthielden.
“Is de boze man weg?” vroeg ze.
Ik knikte.
“Ja.”
Ze glimlachte.
“Dan kun je weer kleuren.”
Ik keek naar haar kleurpotloden.
En voor het eerst in jaren…
deed ik iets wat niemand ooit van mij had verwacht.
Ik ging zitten.
En ik tekende mee.
* * *
Maar terwijl Lily lachte, kreeg ik een bericht op mijn telefoon.
Een onbekend nummer.
Een foto.
Mijn glimlach verdween.
Want op de foto stond iemand die ik nooit had verwacht te zien.
Iemand uit mijn verleden.
En daaronder stond één zin:
“Victor was slechts het begin.”
Ik keek naar de donkere ramen van mijn huis.
En wist één ding zeker…
Mijn oorlog was nog niet voorbij.
DEEL 5 KOMT ERAAN…
