Deel 10: Het Geheim van de Notaris
De uitdrukking op het gezicht van mijn moeder veranderde in fracties van seconden van triomf naar pure paniek. Ze keerde zich om naar de man in het pak. “Mr. de Vries, dat... dat klopt toch niet? Ze liegt!” De advocaat fronste zijn wenkbrauwen en keek streng naar mijn moeder. “Mevrouw de Jong, u heeft mij verteld dat er geen enkele juridische claim of tegenvordering van uw dochter bestond.
Als er wel sprake is van een geregistreerde lening of een bindende eigendomsovereenkomst uit het verleden, verandert de juridische positie fundamenteel.” Kevin stapte nerveus naar voren. “Mam, wat is dit voor onzin? Welke lening heeft ze het over?” Mijn moeder vermeed de blik van haar zoon en keek mij aan met ogen vol gif. “Dat was vijftien jaar geleden!
Dat was familiehulp, dat telde niet als een zakelijke overeenkomst!” Ik trok een wenkbrauw op. “Oh, dus als het in jullie voordeel is, is het familiehulp en hoef je niets terug te betalen. Maar als ik één keer opkom voor een kind dat jullie willen vernederen, dan komen jullie met advocaten aanzetten en word ik opeens als een contractuele werknemer behandeld?” De stilte die volgde was zo diep dat je een speld kon horen vallen.
De advocaat kekte mijn moeder streng aan en sloot zijn aktetas. “Mevrouw, als er sprake is van verzwegen juridische documenten die ik niet heb kunnen inzien, trek ik mij per direct terug uit deze zaak. Dit is een civielrechtelijke kwestie tussen u en uw familie, en ik laat me niet gebruiken voor misleidende intimidatie.” Voordat mijn moeder iets kon antwoorden, draaide mr. de Vries zich om en liep met snelle passen naar zijn auto.
Kevin keek verslagen naar zijn moeder en daarna naar mij. “Hannah, alsjeblieft... kun je dit niet gewoon oplossen zonder al dat gedoe?” Ik keek hen allebei aan, voelde de laatste banden die mij aan dit verleden bonden voorgoed breken, en sprak de woorden uit die alles bezegelden. “Het is al opgelost. Jullie zijn vanaf nu volledig op jezelf aangewezen.” Ik deed de voordeur dicht en draaide de knip om, terwijl aan de andere kant de paniek pas echt losbrak. Maar het echte drama moest zich nog ontvouwen, want in de verte zag ik een politieauto langzaam onze straat in rijden, opgeroepen door wie weet wie, en de spanning bereikte zijn absolute kookpunt...
