Deel 4: De onverwachte bezoeker aan de voordeur
De deurbel galmde nog een tweede keer door de gang voordat iemand van ons kon bewegen. Paige keek verward naar de deur en toen naar Graham, wiens handen trilden alsof hij net een elektrische schok had gekregen. "Wie... wie kan dat zijn?" stamelde ze, terwijl ze naar de hal liep alsof ze hoopte dat een of andere externe factor deze nachtmerrie zou stoppen.
Ze trok de deur open en daar stond, strak in het pak en met een aktetas in zijn hand, niemand minder dan Martin Hale, de advocaat met wie ik maande lang in stilte had samengewerkt. Zijn verschijning paste zo totaal niet in de huiselijke, rommelige setting van de gang dat Paige een stap achteruit deed. "Goedemorgen," zei Martin met een kalme, professionele autoriteit.
"Mijn naam is Martin Hale. Ik kom namens mevrouw Evelyn Mercer." Graham kwam inmiddels overeind van zijn stoel in de keuken en liep met snelle, onzekere stappen naar de hal. Zijn ogen schoten heen en weer tussen de advocaat en mij. "Een advocaat? Wat heeft een advocaat in vredesnaam te zoeken in ons huis op een maandagochtend?" Martin keek hem koeltjes aan en stapte met een zelfverzekerde pas de hal binnen, zonder te wachten op een uitnodiging.
"Dit is allang jullie huis niet meer, mijnheer Mercer," antwoordde Martin zakelijk, terwijl hij een officieel document uit zijn tas haalde. "De overdracht van de eigendomsakte is vorige week afgerond. Alle juridische documenten met betrekking tot de ontruimingstermijn zijn gisteren correct ingediend en vanochtend per koerier bezorgd." Paige barstte los in een hysterische lach, hoewel er geen sprake was van humor in haar gezicht.
"Dit is een complot! Dit is illegaal! Je kunt een gezin met jonge kinderen niet zomaar op straat zetten! We hebben rechten!" Martin sloeg zijn aktetas dicht en keek haar aan met een professionele onverschilligheid die haar bijna deed stikken in haar eigen woede. "Alles is volledig in overeenstemming met de wet verlopen, mevrouw Paige. De huurovereenkomst liep af, de eigenaar heeft besloten het contract niet te verlengen, en de officiële opzegtermijn is ruimschoots gerespecteerd.
Er is hier geen enkele wet overtreden." Graham greep Martin bij de revers van zijn jas vast, zijn gezicht verbeten van woede. "Wie betaalt jou? Wie zit hierachter? Mijn moeder heeft hier geen cent voor! Waar haalt ze het geld vandaan?!" Martin duwde de hand van Graham met een koele beweging weg en kekte mij aan. Ik liep rustig naar voren, trok mijn jas aan en tilde mijn koffer op. En toen gebeurde het.
