DEEL 2
Niemand sprak.
Patrick keek naar het scherm alsof hij hoopte dat de naam zou verdwijnen.
“Mevrouw Vance… het spijt me,” zei hij uiteindelijk.
Clara keek hem rustig aan.
“Waarvoor precies?”
Hij opende zijn mond, maar er kwam geen antwoord.
Want hij wist dat het niet alleen om een fout in het systeem ging.
Het ging om de manier waarop hij haar had behandeld.
Karl keek ongemakkelijk naar de grond.
“Wij wisten niet wie u was.”
Clara knikte langzaam.
“Dat was precies het punt.”
Lupita bleef naast haar staan.
Ze glimlachte zacht naar Lily, die nog steeds vredig sliep.
“Ik denk dat uw dochter vooral rust nodig heeft.”
Clara keek haar dankbaar aan.
“Dank u.”
Op dat moment kwam de algemeen directeur haastig uit de gang gelopen.
“Mevrouw Vance?”
Zijn gezicht werd bleek toen hij de situatie zag.
“Waarom hoorde ik dat u hier al twintig minuten in de lobby staat?”
Clara keek naar de receptie.
“Dat is een goede vraag.”
De directeur keek naar Patrick en Karl.
En zonder dat Clara iets hoefde uit te leggen, begreep hij dat er iets ernstig mis was gegaan.
Maar Clara was nog niet klaar.
Ze keek naar Lupita.
“Mag ik u iets vragen?”
“Ja, natuurlijk.”
“Hoe lang werkt u hier?”
Lupita glimlachte.
“Twaalf jaar, mevrouw.”
Clara keek naar haar.
“Dan denk ik dat u mij binnenkort veel te vertellen heeft over dit hotel.”
