đź’” DEEL 4
De militaire helikopter steeg op terwijl de sirenes beneden langzaam wegstierven.
Ik verloor kort mijn bewustzijn.
Toen ik mijn ogen weer opende, zag ik felle operatielampen boven mij.
"Commandant, blijf bij ons," zei de hoofdchirurg.
"Uw dochter leeft... maar we moeten nĂş handelen."
Ik knikte zwak.
"Red haar eerst."
Nog voordat de narcose volledig werkte, draaide de viersterrengeneraal zich om naar een officier van de Militaire Inlichtingendienst.
"Start Fase Twee."
"Arresteer iedereen die contact heeft gehad met Ryan Carter in de afgelopen twaalf maanden."
"Ja, generaal."
* * *
Ondertussen zat Ryan geboeid in een militaire verhoorkamer.
Hij bleef schreeuwen.
"Dit is een vergissing!"
"Ik ben een gewone zakenman!"
Een rechercheofficier legde rustig een dikke map op tafel.
"Gewone zakenman?"
Hij schoof de eerste foto naar voren.
Ryan verstijfde.
De foto was genomen op een parkeerplaats, midden in de nacht.
Hij gaf een verzegelde USB-stick aan een onbekende man.
"Waar hebt u die vandaan?" stamelde hij.
De officier antwoordde niet.
Hij legde een tweede foto neer.
Daarop stond Ryans minnares.
Niet zwanger.
Maar in gesprek met een buitenlandse tussenpersoon die al jaren door de militaire inlichtingendienst werd gevolgd.
Ryan voelde het bloed uit zijn gezicht wegtrekken.
"Nee... dat wist ik niet..."
"Ik zweer het..."
Toen verscheen de generaal.
Hij keek Ryan strak aan.
"Uw minnares gebruikte u vanaf het begin."
"Elke ontmoeting."
"Elke zakenreis."
"Elk zogenaamd investeringscontract."
"Alles werd gestuurd door een buitenlandse organisatie die probeerde geheime militaire informatie te verkrijgen."
Ryan schudde wanhopig zijn hoofd.
"Ik heb nooit staatsgeheimen verkocht!"
"Dat hoeft ook niet."
De generaal legde een geluidsopname op tafel.
De stem van de minnares klonk luid en duidelijk.
"Blijf dicht bij zijn vrouw. Zodra we weten waar zij werkelijk werkt, betaalt onze opdrachtgever vijftig miljoen euro."
Ryan begon te trillen.
"Nee..."
"Dat... dat kan niet..."
Maar de nachtmerrie was nog niet voorbij.
Een jonge officier kwam haastig binnen.
"Generaal!"
"Er is zojuist bevestigd dat de opdrachtgever is geĂŻdentificeerd."
"Wie?"
De officier slikte.
"Minister Victor Hale."
De hele ruimte viel stil.
Zelfs de ervaren rechercheurs keken elkaar geschokt aan.
Een zittende minister...
Die jarenlang in het geheim had geprobeerd de identiteit van de hoogste commandant van een geheime militaire eenheid te achterhalen.
Op hetzelfde moment ging in het militaire ziekenhuis de deur van de operatiekamer open.
De chirurg glimlachte voorzichtig.
"Gefeliciteerd, commandant."
"Uw dochter is gezond."
Voor het eerst die nacht verschenen er tranen in mijn ogen.
Maar mijn geluk duurde slechts enkele seconden.
Een beveiligingsofficier rende de kamer binnen.
"Commandant!"
"Er is een ernstig probleem."
"Vijf minuten geleden is alle camerabewaking uit de kraamafdeling tegelijk uitgevallen..."
"...en uw pasgeboren dochter is verdwenen."
